«Επιτροπή»: η Απάτη Συνεχίζεται Εδώ και μήνες, ιδιαίτερα μέσω αρθρογραφίας επιδιώκω να δώσω σφαιρική ενημέρωση σε ανυποψίαστους ιδιοκτήτες κατεχόμενης γης. Ούτε χρηματικό συμφέρον είχα, ούτε έχω. Αποκορύφωμα της επικρατούσας παραπληροφόρησης υπήρξε τηλεοπτική εκπομπή για το θέμα. Την επόμενη της εκπομπής, αναρτήθηκε κείμενο από τους υπεύθυνους το οποίο αναφερόμενο στη λειτουργία της «Επιτροπής» μέχρι τον Δεκ 2011, υποδεικνύει στους πρόσφυγες και άλλους Ε/κ ιδιοκτήτες κατεχόμενης γης ότι, «ο κίνδυνος να χάσουν τις περιουσίες τους εάν δεν προβούν σε προσφυγή μέχρι τον Δεκέμβρη, είναι κάτι παραπάνω από ορατός». Το απαύγασμα λοιπόν της εκπομπής με καλεσμένους ειδικούς είναι πως όσοι δεν καταφύγουν στην «Επιτροπή», «είναι κάτι παραπάνω από ορατό» ότι χάνουν τις περιουσίες τους! Αυτά προβλήθηκαν δημόσια, μόνο που η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Στην πραγματικότητα, είναι η συντριπτική πλειοψηφία όσων καταφεύγουν στην «Επιτροπή» που χάνουν οριστικά την περιουσία τους (με βάση στοιχεία της «Επιτροπής») έναντι ενός ποσού που ξεκαθαρίζει γύρω στο 7% της αξίας της περιουσίας. Και «είναι κάτι παραπάνω από ορατό» ότι στο μέλλον τα πράγματα θα χειροτερεύουν σε όσους καταφεύγουν στην «Επιτροπή». Πάντως, πρόνοια όπως την αντιλαμβάνονται οι εγνωσμένης πείρας ειδικοί που θεωρούν ότι με τη λήξη της θητείας της «Επιτροπής» μέχρι τις 21 Δεκ 2011, οι Ε/κ χάνουν οριστικά το δικαίωμα στην ιδιοκτησία τους, δεν υπάρχει πουθενά στη σχετική απόφαση του ΕΔΑΔ (υπόθεση Δημόπουλος). Διαφορετικά, ας δείξουν επιτέλους ένα τέτοιο υποστηριχτικό στοιχείο. Επιπλέον, μια τόσο αυθαίρετη ερμηνεία δεν έδωσε καν η Τουρκία. Και έκτοτε, δεν βγήκε ένας από όσους εμπλέκονται για να στηρίξει ΔΗΜΟΣΙΑ τις απόψεις του και ούτε φυσικά να επανορθώσει. Αντιθέτως, οι ανακρίβειες και οι αποκρύψεις συνεχίζονται και ο μύθος ανατροφοδοτείται. Προφανώς, τα χρήματα είναι πάρα πολλά. Επιμένω ότι ένας δημόσιος διάλογος στο θέμα θα έριχνε φως ώστε ο απλός κόσμος να αντιληφθεί τις πραγματικότητες και να κρίνει ΟΛΟΥΣ όσους δηλώνουμε ότι επιδιώκουμε να ενημερώσουμε τους ενδιαφερόμενους πολίτες. Άλλωστε, το περιουσιακό θα κρίνει εν τέλει το περιεχόμενο της όποιας λύσης. Χωρίς γη και ιδιοκτησίες, το Κυπριακό έχει τελειώσει. Πρόσφατα, προβλήθηκε και η εξής «πατριωτική» θέση από το Λονδίνο: Θα πρέπει να πάνε όλοι ανεξαιρέτως στην «Επιτροπή» «προκειμένου να δοκιμαστεί η Τουρκία για την κατοχή της Κύπρου και εάν χρειαστεί να πάμε πίσω στο ΕΔΑΔ». Έτσι ακριβώς το θέτει δικηγορικό γραφείο στην Αγγλία που αναζητά πελάτες. Το ίδιο λέχθηκε και εδώ από όσους παροτρύνουν τους ιδιοκτήτες να πάνε στην «Επιτροπή» και εάν απορρίψουν την πρόταση της θα συνεχίσουν στο ΕΔΑΔ με την βεβαιότητα ότι θα διασφαλίσουν την ιδιοκτησία τους. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει βεβαιότητα προς τούτο. Υπάρχει μεν πιθανότητα σε βάθος χρόνου να κριθεί αναποτελεσματική η «Επιτροπή», αλλά και εάν αυτό συμβεί, θα έχουν ως τότε τουρκοποιηθεί οριστικά και νόμιμα έναντι του ΕΔΑΔ, αρκετές Ελληνοκυπριακές περιουσίες που τόσο χρειάζεται το κατοχικό καθεστώς. Από την άλλη όμως, υπάρχει και η πιθανότητα να επικρατήσει εκείνο που το ΕΔΑΔ σημειώνει στην δικαστική του απόφαση. Ότι δηλαδή, επαφίεται ουσιαστικά στο κράτος (δες Τουρκία) να αποφασίζει την πλέον σωστή θεραπεία υπό τις περιστάσεις. Συνεπώς, αφού ο Ε/κ ιδιοκτήτης θα έχει πληρώσει μερικές χιλιάδες ευρώ στην διαδικασία ενώπιον της «Επιτροπής» και του «Ανωτάτου Δικαστηρίου» του ψευδοκράτους, θα καταλήξει μετά από χρόνια στο ΕΔΑΔ …, χωρίς καμιά βεβαιότητα ότι θα του διασφαλιστεί το δικαίωμα στην περιουσία του. Αλλά, πιθανόν να κριθεί ΜΟΝΟ η επάρκεια του ποσού που πρότεινε η «Επιτροπή» και επομένως, ο Ε/κ να χάσει οριστικά την περιουσία του επειδή το ΕΔΑΔ δυνατόν να περιορίσει την κρίση του στο ποσό που προτάθηκε, αγνοώντας την επιθυμία του Ε/κ ιδιοκτήτη. Αυτός ο κίνδυνος ούτε καν υποδεικνύεται στους ιδιοκτήτες. Όμως, ο κίνδυνος αυτός υπάρχει αφού και σε υποθέσεις Κούρδων εναντίον της Τουρκίας που τέθηκαν ενώπιον του ΕΔΑΔ που εξάντλησαν το ένδικο μέσο παρόμοιας «Επιτροπής Αποζημιώσεων» στην Τουρκία, τελικά οι ιδιοκτήτες έχασαν την περιουσία τους. Κώστας Μαυρίδης mavrides@ucy.ac.cy

Εδώ και μήνες, ιδιαίτερα μέσω αρθρογραφίας επιδιώκω να δώσω σφαιρική ενημέρωση σε ανυποψίαστους ιδιοκτήτες κατεχόμενης γης. Ούτε χρηματικό συμφέρον είχα, ούτε έχω. Αποκορύφωμα της επικρατούσας παραπληροφόρησης υπήρξε  τηλεοπτική εκπομπή για το θέμα. Την επόμενη της εκπομπής, αναρτήθηκε κείμενο από τους υπεύθυνους το οποίο αναφερόμενο στη λειτουργία της «Επιτροπής» μέχρι τον Δεκ 2011, υποδεικνύει στους πρόσφυγες και άλλους Ε/κ ιδιοκτήτες κατεχόμενης γης ότι, «ο κίνδυνος να χάσουν τις περιουσίες τους εάν δεν προβούν σε προσφυγή μέχρι τον Δεκέμβρη, είναι κάτι παραπάνω από ορατός». Το απαύγασμα λοιπόν της εκπομπής με καλεσμένους ειδικούς είναι πως όσοι δεν καταφύγουν στην «Επιτροπή», «είναι κάτι παραπάνω από ορατό» ότι χάνουν τις περιουσίες τους! Αυτά προβλήθηκαν δημόσια, μόνο που η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Στην πραγματικότητα, είναι η συντριπτική πλειοψηφία όσων καταφεύγουν στην «Επιτροπή» που χάνουν οριστικά την περιουσία τους (με βάση στοιχεία της «Επιτροπής») έναντι ενός ποσού που ξεκαθαρίζει γύρω στο 7% της αξίας της περιουσίας. Και «είναι κάτι παραπάνω από ορατό» ότι στο μέλλον τα πράγματα θα χειροτερεύουν σε όσους καταφεύγουν στην «Επιτροπή».

Πάντως, πρόνοια όπως την αντιλαμβάνονται οι εγνωσμένης πείρας ειδικοί που θεωρούν ότι με τη λήξη της θητείας της «Επιτροπής» μέχρι τις 21 Δεκ 2011, οι Ε/κ χάνουν οριστικά το δικαίωμα στην ιδιοκτησία τους, δεν υπάρχει πουθενά στη σχετική απόφαση του ΕΔΑΔ (υπόθεση Δημόπουλος). Διαφορετικά, ας δείξουν επιτέλους ένα τέτοιο υποστηριχτικό στοιχείο. Επιπλέον, μια τόσο αυθαίρετη ερμηνεία δεν έδωσε καν η Τουρκία. Και έκτοτε, δεν βγήκε ένας από όσους εμπλέκονται για να στηρίξει ΔΗΜΟΣΙΑ τις απόψεις του και ούτε φυσικά να επανορθώσει. Αντιθέτως, οι ανακρίβειες και οι αποκρύψεις συνεχίζονται και ο μύθος ανατροφοδοτείται. Προφανώς, τα χρήματα είναι πάρα πολλά. Επιμένω ότι ένας δημόσιος διάλογος στο θέμα θα έριχνε φως ώστε ο απλός κόσμος να αντιληφθεί τις πραγματικότητες και να κρίνει ΟΛΟΥΣ όσους δηλώνουμε ότι επιδιώκουμε να ενημερώσουμε τους ενδιαφερόμενους πολίτες. Άλλωστε, το περιουσιακό  θα κρίνει εν τέλει το περιεχόμενο της όποιας λύσης. Χωρίς γη και ιδιοκτησίες, το Κυπριακό έχει τελειώσει.  

Πρόσφατα, προβλήθηκε και η εξής «πατριωτική» θέση από το Λονδίνο: Θα πρέπει να πάνε όλοι ανεξαιρέτως στην «Επιτροπή» «προκειμένου να δοκιμαστεί η Τουρκία για την κατοχή της Κύπρου και εάν χρειαστεί να πάμε πίσω στο ΕΔΑΔ». Έτσι ακριβώς το θέτει δικηγορικό γραφείο στην Αγγλία που αναζητά πελάτες. Το ίδιο λέχθηκε και εδώ από όσους παροτρύνουν τους ιδιοκτήτες να πάνε στην «Επιτροπή» και εάν απορρίψουν την πρόταση της θα συνεχίσουν  στο ΕΔΑΔ με την βεβαιότητα ότι θα διασφαλίσουν την ιδιοκτησία τους.   

Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει βεβαιότητα προς τούτο. Υπάρχει μεν πιθανότητα σε βάθος χρόνου να κριθεί αναποτελεσματική η «Επιτροπή», αλλά και εάν αυτό συμβεί, θα έχουν ως τότε τουρκοποιηθεί οριστικά και νόμιμα έναντι του ΕΔΑΔ, αρκετές  Ελληνοκυπριακές περιουσίες που τόσο χρειάζεται το κατοχικό καθεστώς. Από την άλλη όμως, υπάρχει και η πιθανότητα να επικρατήσει εκείνο που το ΕΔΑΔ σημειώνει στην δικαστική του απόφαση. Ότι δηλαδή, επαφίεται ουσιαστικά στο κράτος (δες Τουρκία) να αποφασίζει την πλέον σωστή θεραπεία υπό τις περιστάσεις. Συνεπώς, αφού ο Ε/κ ιδιοκτήτης θα έχει πληρώσει μερικές  χιλιάδες ευρώ στην διαδικασία ενώπιον της «Επιτροπής» και του «Ανωτάτου Δικαστηρίου» του ψευδοκράτους, θα καταλήξει μετά από χρόνια στο ΕΔΑΔ …, χωρίς καμιά βεβαιότητα ότι θα του διασφαλιστεί το δικαίωμα στην περιουσία του. Αλλά, πιθανόν να κριθεί ΜΟΝΟ η επάρκεια του ποσού που πρότεινε η «Επιτροπή» και επομένως, ο Ε/κ να χάσει οριστικά την περιουσία του επειδή το ΕΔΑΔ δυνατόν να περιορίσει την κρίση του στο ποσό που προτάθηκε, αγνοώντας την επιθυμία του Ε/κ ιδιοκτήτη. Αυτός ο κίνδυνος ούτε καν υποδεικνύεται στους ιδιοκτήτες. Όμως, ο κίνδυνος αυτός υπάρχει αφού και σε υποθέσεις Κούρδων εναντίον της Τουρκίας που τέθηκαν ενώπιον του ΕΔΑΔ που εξάντλησαν το ένδικο μέσο παρόμοιας «Επιτροπής Αποζημιώσεων» στην Τουρκία, τελικά οι ιδιοκτήτες έχασαν την περιουσία τους.

Κώστας Μαυρίδης                                                   mavrides@ucy.ac.cy

  

Συγκρίνοντας το 2004 με το Σήμερα

Για τις πραγματικότητες γύρω από τη λήψη μιας απόφασης, επιβάλλεται να εξεταστούν οι περιστάσεις, ενημέρωση και τα διαδραματιζόμενα που επικρατούσαν γύρω και πάντα πριν την απόφαση. Οι συνθήκες που επικρατούσαν κατά τον ουσιώδη χρόνο έχουν καθοριστική σημασία για το ρόλο εκείνων που καθοδήγησαν άλλους στην απόφαση. Στην πολιτική αξιολογείται η επάρκεια, η ευθυκρισία και η διορατικότητα κάποιου με βάση το πώς έδρασε την ώρα των εξελίξεων. Υποδείξεις κατόπιν πολλής καθυστέρησης ή και μετά την απόφαση, έχουν μειωμένη ή και μηδαμινή αξία ή σκοπιμότητα.

Η πολιτική για αξιοποίηση του υποθαλάσσιου ενεργειακού μας πλούτου, είναι θέμα για το οποίο έχουν άποψη πολλοί και κυρίως πολιτικοί που θέλουν ΣΗΜΕΡΑ να διαχειριστούν τις τύχες του τόπου. Είναι όμως χρήσιμο να δούμε το πώς καθοδηγούσαν ΤΟΤΕ (πριν το δημοψήφισμα), μερικοί από όσους ΣΗΜΕΡΑ ασκούν εξουσία και διαχειρίζονται σχετικά θέματα.   

Μήνες πριν το δημοψήφισμα του 2004, με παρεμβάσεις σε ΜΜΕ υποδεικνύαμε ότι το Σχέδιο Ανάν επιδίωκε –ανάμεσα σ΄ άλλα- να οδηγήσει σε κατάρρευση την Κυπριακή Δημοκρατία με απώτερο στόχο να περάσει σε Τουρκία-Αγγλία ο τεράστιος υποθαλάσσιος ενεργειακός πλούτος. Σ΄ ένα άρθρο με τίτλο «Ο πλούτος της Κύπρου "παραδίνεται" στους Άγγλους» ανέλυα το παράρτημα ΙΙ του Σχεδίου Ανάν  με τίτλο "Πρόσθετο Πρωτόκολλο στη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης"  όπου καταγράφονται ορισμένες αλλαγές στη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης (του 1960) τις οποίες εξηγούσα και κατέληγα:  «Πηγές από πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα εκτός Κύπρου  εκτιμούν ότι …  στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας νοτίως της νήσου, κάτω από το βυθό της θάλασσας υπάρχουν κοιτάσματα φυσικού αερίου, πέραν από το  πετρέλαιο όπως λέχθηκε παλαιότερα.»  Και ότι: «οι Άγγλοι…  με τις αλλαγές αυτές ουσιαστικά "αρπάζουν" τον πλούτο της Κύπρου και διασφαλίζουν για πάντα την παρουσία τους στην περιοχή».  Δημοσιογράφος και αυτοδίδακτος ιστορικός θεωρούσε ΤΟΤΕ αξιόπιστη πηγή ενημέρωσης το Υπουργείο Άμυνας της Αγγλίας που διέψευδε τις δικές μας υποδείξεις. Σήμερα είναι … κολλητός του Ντάουνερ.  

Στην ίδια περίπου περίοδο, με άρθρο «Πολιτική Σκέψη και Διατεταγμένοι Επιστήμονες» έγραφα: «Από τα τέλη του 2002 όταν πρωτοεμφανίστηκε το Σχέδιο Ανάν, διάφοροι επιστήμονες και ακαδημαϊκοί ανέλαβαν την προώθηση του σχεδίου. Και με τον μανδύα της επιστήμης έκαναν προβλέψεις που αποσκοπούσαν στον εκβιασμό του απλού κόσμου π.χ. ΄εάν πούμε όχι στο σχέδιο Ανάν, δεν μπαίνουμε στην Ευρωπαική Ένωση΄. Ένας με ειδικότητα στις πολιτικές επιστήμες και τις διεθνείς σχέσεις επέμενε ότι εάν απορρίψουμε το Σχέδιο Ανάν, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να ενταχθούμε στην Ε.Ε.». Ο συγκεκριμένος ειδικός (!) που έπεσε τόσο έξω, έχει ΣΗΜΕΡΑ αναβαθμιστεί σε πρέσβη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε χώρα σημαντική για τον αγώνα μας.

Και με άλλα άρθρα έκτοτε (π.χ. «Γνωστό και Άγνωστο Μέρος του Σχεδίου Ανάν» και «Μια γνωστή-άγνωστη Αγγλοτουρκική Συνομωσία») επιδίωκα να ενημερώσω για όσα όφειλαν να ενημερώνουν οι επαγγελματίες πολιτικοί ώστε ο απλός κόσμος να ξέρει. Παρεμπιπτόντως, η  κ. Πρ. Αντωνιάδου (από τους προκεχωρημένους υποστηριχτές του Σχεδίου Ανάν) που περιέγραφε τον Ερντογάν ως "ηγέτη που μπορεί να κάνει τη διαφορά", είναι ΣΗΜΕΡΑ ο Υπουργός που διαχειρίζεται όλα όσα αφορούν τον υποθαλάσσιο πλούτο της Κύπρου. Φυσικά, υπάρχει και ο Ν. Αναστασιάδης που πρωτοστάτησε στην αποδοχή του Σχεδίου Ανάν, που επέμενε ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ το δημοψήφισμα ότι η Τουρκία έχει επεμβατικά δικαιώματα στην Κύπρο, που ζητούσε την επόμενη του δημοψηφίσματος επαναφορά του Σχεδίου Ανάν, και που ΣΗΜΕΡΑ ετοιμάζεται να διεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Μπροστά μας σήμερα, έχουμε παρόμοια κατάσταση για την «Επιτροπή» αποζημιώσεων του ψευδοκράτους. Για ενάμιση χρόνο, αποκαλύπτουμε τις ανακρίβειες, ψευτιές και παραπλανητικές παραστάσεις που δημιουργούν στον κόσμο διάφοροι επιτήδειοι και εκείνοι μας βρίζουν. Και ο καθένας στο ρόλο του.

Κώστας Μαυρίδης                                             mavrides@ucy.ac.cy     

«Επιτροπή» και Αναπάντητα Ερωτήματα

Είναι ακατανόητη η σπουδή που επιδεικνύεται ΣΗΜΕΡΑ από δικηγόρους που ενημερώνουν τους Ε/κ ιδιοκτήτες κατεχόμενης γης ότι η θητεία της «Επιτροπής» των κατεχομένων λήγει σε δύο μήνες. Αυτό επιδιώκει η «Επιτροπή» που εξαγοράζει Ε/κ γη με ποσό που καταλήγει  μετά τις διάφορες χρεώσεις και αποκοπές γύρω στο 7% της αξίας. Το πλέον όμως σημαντικό είναι που οι εν λόγω δικηγόροι ΔΕΝ απαντούν σε ερωτήματα που τέθηκαν φορτικά και τους αφορούν. Ιδού μερικά:

1.                  Για ένα χρόνο έλεγαν ότι «είναι ορατός ο κίνδυνος να χάσουν την περιουσία τους όσοι Ε/κ ιδιοκτήτες δεν πάνε στην Επιτροπή» και επεσήμαναν  πως  «το ΕΔΑΔ μας υποχρεώνει να πάμε στην Επιτροπή των κατεχομένων». Σήμερα παραδέχονται ότι το δικαίωμα ιδιοκτησίας δεν χάνεται από όποιον δεν πάει στην «Επιτροπή» και ότι οι Ε/κ δεν έχουν υποχρέωση να πάνε στην «Επιτροπή».  Όταν δημιουργούσαν την εντύπωση στον κόσμο ότι για να διατηρήσει την περιουσία πρέπει να πάει στην «Επιτροπή» πριν τη λήξη της θητείας της (όπως επιδιώκει η Τουρκία), δεν είχαν διαβάσει τις σχετικές παραγράφους και ειδικά την 128 (ΕΔΑΔ, Απόφαση Δημόπουλος); 

2.                     Οι εν λόγω νομικοί δήλωναν με απόλυτη βεβαιότητα πως εκείνοι που πάνε στην «Επιτροπή» δεν χάνουν οτιδήποτε αφού μπορούν να απορρίψουν την πρόταση της «Επιτροπής» και να αποχωρήσουν, είτε να προχωρήσουν στο «Ανώτατο Δικαστήριο» του ψευδοκράτους για να καταλήξουν στο ΕΔΑΔ, όπου εκεί θα τους διασφαλιστεί το δικαίωμα της περιουσίας τους μαζί με αποζημίωση για απώλεια χρήσης. Η παράγραφος 114 δεν παρέχει τέτοια  βεβαιότητα αλλά αναφέρεται σε διακριτική ευχέρεια του κράτους (δηλ. της Τουρκίας) να αποφασίσει την καλύτερη θεραπεία υπό τις περιστάσεις, που επιτρέπει το ενδεχόμενο το ΕΔΑΔ να μην απαιτήσει αποκατάσταση της περιουσίας που ο Ε/κ ιδιοκτήτης ζητά αλλά να επικυρώσει την «Επιτροπή» και ο Ε/κ να χάσει οριστικά την περιουσία του. Δεν πρόσεξαν τη σχετική παράγραφο;  Για τους ιδιοκτήτες όλους, είτε αποχωρήσουν είτε καταλήξουν στο ΕΔΑΔ, το βέβαιο είναι ότι θα πληρώσουν δικηγόρους, εκτιμητές, μεσάζοντες κ.ά. Παρεμπιπτόντως, πως χρεώνονται νομικές υπηρεσίες, αφού η «Επιτροπή» δεν αποδέχεται οποιοδήποτε δικηγόρο της Κυπριακής Δημοκρατίας;

3.                     Οι δικαστικές μάχες έχουν ένα σκοπό: να λειτουργήσουν ως όπλο στα χέρια της ηγεσίας μας και πίεση στην Τουρκία. Η παραμικρή ανοχή εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ) για νομιμότητα της «Επιτροπής» σημαίνει νόμιμη παρουσία της Τουρκίας στην κατεχόμενη Κύπρο για πρώτη φορά! Για την «Επιτροπή», η Τουρκία αποδέχτηκε την ευθύνη λειτουργίας της στο έδαφος της Κύπρου. Μόνο που αυτό συμβαίνει χωρίς την έγκριση της ΚΔ. Άλλωστε, ειδικά τη  νομιμότητα του κτηματολογίου σε ΟΛΗ την επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας επιβεβαίωσε τελεσίδικα το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ), οπόταν παράγωγα όπως η «Επιτροπή» που είναι δημιουργήματα είτε της Τουρκίας είτε της υποτελούς διοίκησής της στα κατεχόμενα, είναι παράνομα.  Η στάση πολιτικών που καλύπτονται με το «ο καθένας είναι ελεύθερος να αποφασίσει από μόνος του» και η στάση νομικών που δεν αμφισβητούν ευθέως τη νομιμότητα της «Επιτροπής»  φανερώνει προχειρότητα σε ένα τόσο κρίσιμο θέμα. Δεν είναι μόνο που θα τα βρούμε μπροστά μας (να το θυμάστε), είναι και οι δυνατότητες που χάνονται.   

4.                  Γίνεται θόρυβος για το ΕΔΑΔ του οποίου οι αποφάσεις έχουν περιορισμένη αξία, με δεδομένο και τις αδυναμίες του π.χ. δεν υπάρχει μηχανισμός επιβολής δικαστικής απόφασης αλλά είναι θέμα πολιτικής απόφασης. Και παραγνωρίζεται το ΔΕΚ (Αποστολίδης εναντίον Όραμς) βάσει της οποίας κρίθηκε ότι το κτηματολόγιο της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι το μόνο νόμιμο για όλη την επικράτεια της Κύπρου. Είναι ως να έχεις να επιλέξεις όπλο για την μάχη και αντί για ένα σύγχρονο όπλο με ισχύ πυρός, να επιλέγεις το παλιό και μπλοκαρισμένο. Γιατί;      

Κώστας Μαυρίδης                                                               mavrides@ucy.ac.cy

Ποιος Εξέθρεψε τον Ντάουνερ;

Για το βρώμικο δίδυμο Ντάουνερ-Πάσκο γράφτηκαν πολλά. Ειδικά για τον Ντάουνερ, με δεκάδες παρεμβάσεις στα ΜΜΕ τεκμηρίωσα ενέργειές του που τον έθεσαν έξω από το πλαίσιο των όρων εντολής ως Αντιπρόσωπου του Γ.Γ. ΟΗΕ. Για εκείνες τις ενέργειες, ουδέποτε έδωσε εξήγηση,  παρόλο που επιβεβαιώθηκε ότι τα έγγραφα (πηγή της πληροφόρησης) ήταν αυθεντικά. Ουδέποτε αιτιολόγησε την δαπάνη κονδυλίων του ΟΗΕ σε νομικό οίκο για παροχή συμβουλών εναντίον των Ε/κ και της Απόφασης του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) στην υπόθεση Αποστολίδης εναντίον Όραμς, όπου διασφαλίζεται  πλήρως το δικαίωμα ιδιοκτησίας στην κατεχόμενη γη μας. Ούτε εξήγησε τις παρεμβάσεις του προς  Ευρωπαίους Δικαστές πριν τη λήψη της Απόφασης. Και πολλά άλλα.   

Τις προάλλες, ο Ντάουνερ  ξαναχτύπησε με την δήλωση του να μεσολαβήσει ανάμεσα στις δύο πλευρές για το φυσικό αέριο, εάν του ζητηθεί. Και εφόσον ο Ντάουνερ είναι πρόθυμος και η μια πλευρά το ζητά (Τουρκία και Έρογλου  επιδιώκουν εμπλοκή του ΟΗΕ για να καταστεί τυχόν ενεργειακός πλούτος άλλη μια πτυχή του Κυπριακού προβλήματος), οι μόνοι που δεν θέλουν είναι οι Ε/κ. Προφανώς, η μαζική αντίδραση την επομένη της δήλωσης υποχρέωσε τον Ντάουνερ να αναγάγει το πρόβλημα στην μετάφραση, χωρίς όμως να αναιρέσει.  

Υπάρχει όμως μια πλευρά του Ντάουνερ σχετικά άγνωστη. Όταν το 2008 επίκειτο η απόφαση ορόσημο του ΔΕΚ στην υπόθεση Αποστολίδης, ο Ντάουνερ ρωτήθηκε για το θέμα και υπέδειξε ότι πρόκειται για ιδιωτική υπόθεση που δεν αφορά τα Η.Ε. ούτε τις συνομιλίες. Η πραγματικότητα βάσει των αυθεντικών εγγράφων αποκάλυψε ένα απίστευτο όργιο συμπαιγνίας με επίκεντρο τη συγκεκριμένη υπόθεση. Τι προάλλες, ρωτήθηκε για να εξηγήσει την προθυμία του να γίνει «γεφυροποιός» στο φυσικό αέριο και το χειρίστηκε όπως και το 2008. Δήλωσε ότι δεν το αφορούν τα πολιτικά της Κυπριακής Δημοκρατίας που τα αφήνει στους πολιτικούς. Αυτή τη φορά, δεν είναι γνωστό το παρασκήνιο για να ξέρουμε τι είναι η πραγματικότητα και τι είναι ψέμα. Φυσικά, αν η προηγούμενη συμπεριφορά είναι ένδειξη της σημερινής του στάσης, έχουμε μπροστά μας άλλο ένα όργιο παρασκηνίου και κάποιον που πάλι ψεύδεται.   

Όλα αυτό τον καιρό, στον  Ντάουνερ προσφέρθηκε ανεξήγητη ανοχή και στήριξη. Από την αρχή διαφάνηκαν οι διασυνδέσεις του με τουρκικά συμφέροντα, όμως επικράτησε σιωπή. Όταν στη συνέχεια  η συμπεριφορά του έγινε εχθρική (όχι απλά μεροληπτική), κάποιοι θύμωναν για τις αποκαλύψεις... Επομένως, ασήκωτες ευθύνες βαραίνουν όσους τον έχουν εκθρέψει με κατ΄επανάληψην στήριξη και  κάλυψη. Κύρια ευθύνη καταλογίζεται στην διαπραγματευτική ομάδα  με τα απανωτά της λάθη, από την αρχή μέχρι την πρόσφατη δήλωση για προσωπική εγγύηση του Προέδρου στους Τ/κ να επωφεληθούν από τα έσοδα πώλησης του φυσικού αερίου πριν τη λύση. Άλλωστε, το Προεδρικό (σε σύμπλευση Ν. Αναστασιάδη) υπερασπιζόταν το Ανακοινωθέν Χριστόφια-Ταλάτ 23^ης Μαΐου 2008, αγνοώντας τις υποδείξεις για βόμβα στα θεμέλια της Κυπριακής Δημοκρατίας που επιζητούσε η Τουρκία από το 1964. Ένα μήνα μετά -Ιούνιο 2008- η Τουρκία επέμενε στην υιοθέτηση του Ανακοινωθέντος από το Συμβούλιο Ασφαλείας (ΣΑ/ΟΗΕ) και το Προεδρικό αμυνόταν αντιδρώντας στις τουρκικές επιδιώξεις, όπως ομολόγησε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος. Δύο χρόνια αργότερα (Ιούνιο 2010), το Ανακοινωθέν υιοθετήθηκε από το ΣΑ/ΟΗΕ. Ίδια λάθη σήμερα, αφού, καθώς η Τουρκία επιδιώκει εμπλοκή του ΟΗΕ στο φυσικό αέριο, προέκυψε η δήλωση για κοινά οφέλη με τους Τ/κ πριν τη λύση και μετά έτρεχαν να μαζέψουν τον Ντάουνερ που προσφέρθηκε να μεσολαβήσει. Από την άλλη, ποιος ξεχνά ότι είναι ο Ν. Αναστασιάδης που θύμωνε με τις κατηγορίες εναντίον του Ντάουνερ! Και είναι ο ίδιος που επιμένει (ως πρόσφατα) ότι η Τουρκία ΕΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ επεμβατικά δικαιώματα σ΄ όλη την Κυπριακή Δημοκρατία. Φυσικά, οι προεδρικές εκλογές έρχονται και όποιος θέλει να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας θυμώνει σήμερα εναντίον του Ντάουνερ και σιωπά για τα δήθεν επεμβατικά δικαιώματα της Τουρκίας. Για το τελευταίο άλλωστε, φωνάζει ήδη αρκετά ο Ερντογάν και ο Νταβούτογλου.    

Κώστας Μαυρίδης                                       mavrides@ucy.ac.cy

Η Εκδίκηση της Ιστορίας: από Βορρά ως Νότο*

*Το κείμενο γράφτηκε με αφορμή δήλωση του επικεφαλούς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περί τα τέλη του 2008, για «τετραγωνισμό του κύκλου στη λύση του κυπριακού», υπονοώντας ότι εφόσον σε μελλοντικό σχέδιο λύσης συμφωνούνταν παραβιάσεις θεμελιακών αρχών της Ε.Ε., θα βρισκόταν στη συνέχεια τρόπος για να γίνει αυτό αποδεκτό εντός της Ε.Ε. Την ίδια περίοδο, ήρθε στο φως σπάνιας αξίας αρχαιολογικό ναυάγιο στη νότια θάλασσα της Κύπρου, περιοχή Μαζωτού.

Ακόμη δεν έχουν αποτιμηθεί πλήρως τα αρχαιολογικά ευρήματα σπάνιας αξίας από ναυάγιο πλοίου που πρόσφατα ήρθε στο φως στο βυθό της περιοχής του Μαζωτού, στη νότια παράκτια θάλασσα της Κύπρου. Η επικεφαλής της αποστολής πάντως επεσήμανε ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη ίσως επιτυχία της εναλίας αρχαιολογίας στην Κύπρο. Το εμπορικό πλοίο προερχόταν από το Αιγαίο και μετέφερε χίλιους αμφορείς γεμάτους κρασί καθώς βυθίστηκε γύρω στο 350 π.Χ. στη θάλασσα του Μαζωτού.

Το αρχαίο ναυάγιο μέσα από απίστευτες ομοιότητες και συγκυρίες, οδηγεί τη μνήμη στο άλλο ναυάγιο, που καρτερεί ακόμη αιχμάλωτο στην Κερύνεια. Καθώς το «καράβι  του Μαζωτού» ταξίδευε στη νότια θάλασσα της Κύπρου κοντά στα παράλια, το άλλο ταξίδευε 60 περίπου χρόνια αργότερα σε παράλληλη πορεία στα βόρεια της Κύπρου, λίγο έξω από την Κερύνεια, καθώς κι εκείνο βυθίστηκε φορτωμένο με αμφορείς και εντοπίστηκε αιώνες αργότερα από τον Κερυνειώτη Α. Καρυόλου. Μετά την τουρκική εισβολή, το γνωστό Καράβι της Κερύνειας μετατράπηκε πλέον σε σύμβολο αντοχής και προσμονής για επιστροφή, αντλώντας δύναμη από τα βάθη της Ιστορίας.

Το Καράβι της Κερύνειας, με καπετάνιο και τρεις ναύτες, φορτωμένο με 404 αμφορείς έμεινε 22 αιώνες στο σκοτεινό βυθό, μέχρι που ανέβηκε στο φως της Κερυνειώτικης μέρας. Ανάμεσα στο φορτίο του, εμπόρευμα από 10.000  αμύγδαλα που κόπηκαν γύρω στο 288 π.Χ. και άλλα ευρήματα από τη Ρόδο και τη Σάμο κι επίσης, νομίσματα και 29 μεγάλες μυλόπετρες από τα ηφαιστιογενή νησιά του Αιγαίου. Τα πάντα ελληνικής προέλευσης και παραγωγής, από το Αιγαίο κι από τον ακμάζοντα ελληνισμό στα απέναντι Μικρασιατικά παράλια. Η ξυλεία από την οποία φτιάχτηκε το πλοίο της Κερύνειας κόπηκε 100 χρόνια ενωρίτερα από το ναυάγιο του Μαζωτού, πράγμα που με λίγη επινόηση, μας οδηγεί χρονικά στο ναυάγιο του Μαζωτού.

Μπορεί να έχει δίκαιο η επικεφαλής της αρχαιολογικής αποστολής ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη επιτυχία της εναλίας αρχαιολογίας στην Κύπρο, αλλά το Καράβι της Κερύνειας έχει μετουσιωθεί σε σύγχρονο σύμβολο ανυπότακτης καρτερίας, επειδή μεταφέρει το ένα κομμάτι της ψυχής μας. Της αιχμάλωτης ψυχής μας που κόπηκε στα δύο το ΄74 κι έμεινε πάντα εκεί. Εθελούσια εγκλωβισμένη, αλλά ελεύθερα πολιορκημένη μέσα στο κάστρο της Κερύνειας. Για να υφαίνει τους θρύλους και να χαράζει τις επαναστάσεις που θάρθουν. Στο Καράβι της Κερύνειας ακουμπήσαμε το βιος μας που δεν πουλιέται σε κανένα έμπορο και σε κανένα Χρηματιστήριο. Στο Καράβι εκείνο φορτώσαμε τα σπλάχνα μας που δεν μεταλλάσσονται. Τα μυαλά μας που ΔΕΝ ΘΟΛΩΣΑΝ. Το καταγάλανο όνειρο που πάντα λαχταρούμε. Τον ολόγυμνο έρωτα μας που φουντώνει. Και μαζί με τον πόθο, τον πόνο του, που μας λογχίζει τα σωθικά αδιάκοπα. Την πίκρα του, που ποτέ δεν ξεδίψασε. Αλλά αρκεί μια μόνο σκέψη του και το κουράγιο μας γιγαντώνει.

Τώρα, οι ιστορικές μας συντεταγμένες έχουν επιβεβαιωθεί και στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα:  ένα αρχαίο ναυάγιο στο βορρά κι ένα άλλο στο νότο, σηματοδοτούν την ιστορική μας πορεία μέσα στο χρόνο και το χώρο. Κι από το ανατολικότερο άκρο του Αποστόλου Αντρέα ως το δυτικότερο του Ακάμα, η γη αυτή επιβιώνει με θρύλους και παραδόσεις που νοημαδοτούν το πρόσκαιρο παρόν μας. Εμείς, με την Ιστορία τετραγωνίζουμε τον κύκλο. Και σταυρώνουμε την πορεία μας. Διότι, εμείς αξίζει να ζούμε επειδή έχουμε λόγους να θυσιάσουμε τη ζωή μας. Για μερικούς αμφορείς. Για κάποια σαπιόξυλα από ελληνικά ναυάγια. Για μερικές αρχαίες κολώνες φαγωμένες από την αλμύρα και το φως της Μεσογείου. Για μερικούς σπασμένους σταυρούς και σκουριασμένες καμπάνες… Πέρασαν 22 αιώνες από το ναυάγιο. Άλλοι τόσοι να περάσουν, το Καράβι της Κερύνειας είναι δικό μας για να διαλαλεί την ταυτότητά μας. Και να φωτίζει ως πυξίδα την ψυχή μας που διάσπαρτη ανά τους αιώνες καρτερά κι επιμένει στο γυρισμό. Στη γη της επαγγελίας. Στο Νόστιμον Ήμαρ.

Κώστας Μαυρίδης          mavrides@ucy.ac.cy

«Δικό τους και … δικό μας» το Φυσικό Αέριο

Δημοσιεύτηκε σήμερα (20 Σεπτ 2011) άρθρο στον «Φιλελεύθερο» με τον πιο πάνω περίπου τίτλο.  Κατ΄αρχήν, προκύπτει μια μεγάλη αντίφαση. Όταν  το 2004 πρωτοστατούσαμε στην αποκάλυψη της συνομωσίας των ΤουρκοΕγγλέζων σχετικά με τον ενδεχόμενο υποθαλάσσιο πλούτο της Κύπρου (τονίζω ξανά ότι για «ενδεχόμενο πλούτο» μιλούσαμε τότε), η πλατφόρμα του ΝΑΙ στο σχέδιο Ανάν, ήταν βέβαιη ότι τα περί υποθαλάσσιου πλούτου ήταν αρλούμπες και προσχήματα για να απορρίψουμε το σχέδιο τους. Μια από τις εφημερίδες τους, έτσι το έγραψε τότε πρωτοσέλιδα. Οι ίδιοι που το 2004 ήταν βέβαιοι πως δεν υπήρχε πλούτος, κατά σύμπτωση (!), σήμερα θεωρούν δεδομένο ότι υπάρχει πολύς πλούτος και μας εισηγούνται πως να διαχειριστούμε τα έσοδα από την πώληση του φυσικού αερίου. Δεν αναμένονται τέτοιες αντιφάσεις, ιδίως από διευθυντές ακαδημαικών ιδρυμάτων. 

Η εισήγηση που προτείνεται λοιπόν είναι να καταθέτουμε τα έσοδα που ΘΑ εισπράττουμε από την πώληση του φυσικού αερίου σε ειδικό ταμείο από το οποίο «το 20% ή το 25% αν θέλουμε να είμαστε γενναιόδωροι να μπαίνει σε δεσμευμένο λογαριασμό για τους Τ/κ για να αποδεσμευτεί μαζί με τους τόκους με τη λύση του Κυπριακού». Είναι σύμπτωση που όσοι στηρίζουν σήμερα την πιο πάνω εισήγηση ήταν στην εμπροσθοφυλακή προώθησης του σχεδίου Ανάν;

Μάλιστα, ενδυναμώνεται η εισήγηση με το επιχείρημα ότι θα «άδειαζε την Τουρκία από επιχειρήματα και προφάσεις και θα αποδείκνυε ότι τα πραγματικά της κίνητρα δεν είναι τα οικονομικά συμφέροντα των Τ/κ, αλλά ο γεωστρατηγικός επεκτατισμός.»

Προφανώς, όμως, ο αρθρογράφος αγνοεί ότι το νομικό πλαίσιο είναι πεντακάθαρο για το ποιος έχει δίκαιο. Τόσο που πιο ξεκάθαρο δεν γίνεται. Και αγνοεί επίσης ότι η Τουρκία έκανε ενέργειες (όχι μόνο δηλώσεις) που αποδεικνύουν περίτρανα ότι «τα πραγματικά της κίνητρα δεν είναι τα οικονομικά συμφέροντα των Τ/κ». Τρανταχτό παράδειγμα το γεγονός ότι η Τουρκία προχωρεί σε έρευνες σε θαλάσσιο χώρο υπερκεράζοντας το Καστελόριζο και αυτό δεν μπορεί να γίνεται «για να προασπίσει τα συμφέροντα των Τ/κ»! Αν αυτό δεν αδειάζει την Τουρκία, η δημιουργία Ταμείου για τους Τ/κ θα την αδειάσει; 

Τα υπόλοιπα στο άρθρο περί «κατάρας των πόρων» σε χώρες με ανανεώσιμους φυσικούς πόρους, δεν αντέχουν καν σε στοιχειώδη κριτική. Στην πραγματικότητα, η τύχη των όποιων εσόδων είναι θέμα διαχείρισης. Καθαρά θέμα διαχείρισης. Ενώ ο  αρθρογράφος είναι βέβαιος για το Ισραήλ ότι τα έσοδα του  «θα τα βάλει σε καλή χρήση», είναι βέβαιος ότι η Κύπρος θα τα κατασπαταλήσει «για να διατηρηθεί ο διογκωμένος και σπάταλος δημόσιος τομέας και για να αυξηθούν οι κοινωνικές παροχές και επιδοτήσεις σε ομάδες οργανωμένων συμφερόντων». Αν τέτοιες απόψεις ήταν  σωστές, το φυσικό αέριο (αν υπάρχει τελικά) θα είναι η καταστροφή μας. Μόνο που η Τουρκία δεν το αντιλήφθηκε και αντιδρά. Το αντιλήφθηκε όμως η πλατφόρμα του ΝΑΙ εδώ στην Κύπρο!!! Και όποιος θέλει πιστεύει όποιον θέλει: είτε την Τουρκία που ενεργεί για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των Τ/κ, είτε την πλατφόρμα του ΝΑΙ που επιδιώκει να αδειάσει την Τουρκία από επιχειρήματα, είτε την κοινή λογική.   

Κώστας Μαυρίδης

Προτιμότερο ένα Θερμό Επεισόδιο;

Το ερώτημα απλό και κρίσιμο: Μέχρι ποιού σημείου πρέπει να εμμένει η Κύπρος στις έρευνες για φυσικό αέριο;

Τα σενάρια ενόψει συνοψίζονται στα εξής τρία:

(α) Η Κύπρος προχωρεί στις έρευνες και η Τουρκία ΔΕΝ παρεμβαίνει στρατιωτικά αλλά περιορίζεται σε παράπλευρες πολιτικές κινήσεις π.χ. επιδίωξη νέων συμφωνιών με εμπλεκόμενες χώρες, αυθαίρετη οριοθέτηση του θαλάσσιου χώρου με το ψευδοκράτους, έρευνες της εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Κύπρου. Το τελευταίο θεωρείται βέβαιο επειδή η Κύπρος είναι ο πιο αδύνατος κρίκος της αλυσίδας Ισραήλ-Ελλάδα-Κύπρος.

(β)  Η Κύπρος προχωρεί στις έρευνες και η Τουρκία αντιδρά στρατιωτικά προκαλώντας θερμό επεισόδιο για να παρεμποδίσει την εξόρυξη. 

(γ) Η Κύπρος αναβάλλει τις έρευνες με πρόσχημα κάποιο «σοβαρό» αντάλλαγμα (μαζί με τον εκβιασμό ότι θα της επιρριφθούν ευθύνες για την αποτυχία των διαπραγματεύσεων).    

Στην πραγματικότητα, η συγκυρία είναι ανεπανάληπτα θετική για την ελληνική πλευρά. Κατ΄αρχήν, το γεωπολιτικό περιβάλλον και ισχυρά συμφέροντα ευνοούν τις δικές μας θέσεις. Με διαφορετικό βαθμό και λεχτικό, αλλά οι πλέον σημαντικές χώρες έχουν τοποθετηθεί υπέρ των θέσεων μας: ΗΠΑ, Ρωσία, Ισραήλ και Ε.Ε. (ως σύνολο 27 κρατών-μελών). Η ξεχωριστή στήριξη σημαντικών μελών της Ε.Ε. όπως Γερμανίας και Γαλλίας θεωρείται δεδομένη. Φυσικά, στο πλευρό της Κύπρου τάχθηκε και η Ελλάδα. Ακόμη και η Βρετανία αναγνωρίζει το κυριαρχικό δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας για έρευνες με την ευχή να μην επηρεαστούν οι διαπραγματεύσεις. Επιπρόσθετα, η συντριπτική πλειοψηφία των χωρών-μελών του ΟΗΕ που έχουν επικυρώσει τη Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας, δεν θέλουν να τιναχθεί η όλη συμφωνία επειδή η Τουρκία λειτουργεί αυθαίρετα. Το γεωπολιτικό περιβάλλον είναι υπέρ μας  και το διεθνές δίκαιο ξεκάθαρα υπέρ των ελληνικών θέσεων. Πιο ξεκάθαρα δεν γίνεται. Πρόκειται για μια ανεπανάληπτα θετική συγκυρία εδώ και δεκαετίες.

Το επιθυμητό σενάριο από τα τρία είναι να προχωρήσει η Κύπρος χωρίς τουρκικές παρεμβάσεις. Όμως, ένα θερμό επεισόδιο  είναι προτιμότερο παρά να υποχωρήσει η Κύπρος. Μια υποχώρηση της Κύπρου (μέλους της Ε.Ε. και σε λίγο προεδρεύουσας) σημαίνει  προσαρμογή μας στις τουρκικές επιδιώξεις και εξάλειψη κάθε προοπτικής. Υποχώρηση συνιστά ουσιαστικά επικράτηση της Τουρκικής στρατηγικής σ΄ όλη την Κύπρο μέχρι 200 ναυτικά μίλια νοτίως των κυπριακών ακτών! Αν η Κύπρος υποχωρήσει, θα είναι ο μεγάλος χαμένος και πλέον υποθηκεύεται στην Τουρκία σε ένα πλαίσιο υποταγής που συνεπάγεται το τέλος μας. Γι αυτό και οι καταστροφικές συνέπειες μιας υποχώρησης κάνουν ένα θερμό επεισόδιο σαφώς προτιμότερο.   Ενόσω όμως η αντιπαλότητα βρίσκεται σε εξέλιξη, η αποφασιστικότητα της Κύπρου να προχωρήσει απρόσκοπτα χωρίς υποχώρηση, μειώνει την πιθανότητα θερμού επεισοδίου.

Πάντως, για να μπορέσει η Κύπρος να διαδραματίσει οποιοδήποτε ουσιαστικό ρόλο, πρέπει να ρισκάρει. Δεν διεξάγεται αντικατοχικός αγώνας με συμμόρφωση προς τις Τουρκικές υποδείξεις. Ούτε διαπραγματεύσεις με τις τουρκικές κανονιοφόρους να μας σημαδεύουν. Τυχόν διακοπή των διαπραγματεύσεων με τουρκική πρωτοβουλία, θα ήταν διαφυγή για την Ε/κ πλευρά, χωρίς ουσιαστικό κόστος. Και γι αυτό δεν πρόκειται η Τουρκία να το πράξει.  

Με όσα λέχθηκαν και με τις δεσμεύσεις και υπογραφές που έγιναν ως τώρα, η Κύπρος θα είναι ο μεγάλος χαμένος ΑΝ υποχωρήσει μπροστά στις τουρκικές απειλές. Οι επιπτώσεις δεν θα είναι μόνο οικονομικές λόγω του φυσικού αερίου. Αυτό είναι το ελάχιστο. Υποχώρηση σημαίνει την εσαεί υποθήκευση μας στην Τουρκία χωρίς ελπίδα διαφυγής. Οι συνέπειες για την Κύπρο και τον ελληνισμό θα είναι καταστρεπτικές αφού θα λαθροβιώνουμε στο περιθώριο της Ιστορίας μέχρι την τελική μας εξαφάνιση. Χίλιες φορές ένα θερμό επεισόδιο, παρά να υποχωρήσει η Κύπρος με πρόσχημα κάποιο αντάλλαγμα. Ενόσω λοιπόν το θερμόμετρο θα ανεβαίνει, οφείλουμε να μείνουμε ακλόνητοι προσδοκώντας την τεράστια προοπτική θετικών εξελίξεων που διανοίγεται και απαιτεί στοιβαρή διαχείριση και διορατικότητα.

Κώστας Μαυρίδης                  mavrides@ucy.ac.cy