ΣΤΡΕΒΛΩΣΗ, ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ, Ή ΑΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ 1974;

Στις 24 Ιουλίου 2014 (χτες Πέμπτη), καθοδόν προς την Κύπρο από Βρυξέλλες, έτυχε να διαβάζω την εφημερίδα "Έθνος". Στη σελ. 3, υπήρχε στήλη με τίτλο "ΓΝΩΜΗ" όπου εκφράζεται η θέση της εφημερίδας. Στην προκειμένη περίπτωση το θέμα ήταν "Η πρόκληση 40 χρόνια μετά" με αφορμή τα σαράντα χρόνια από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα στις 24 Ιουλίου 1974. Η εφημερίδα ΔΕΝ έκανε οποιαδήποτε αναφορά στην προδοσία και τραγωδία της Κύπρου και στο γεγονός ότι Χούντα έπεσε υπό το βάρος των συμφορών, του αίματος και των χιλιάδων νεκρών που επισώρευσε στην Κύπρο η στάση της με αποτέλεσμα την επαναφορά της όποιας δημοκρατίας στην Ελλάδα. Η εφημερίδα αναφερόταν στην "απόδοση τιμών σε όσους έδωσαν τον αντιδικτατορικό αγώνα" (!), το οποίο φυσικά δεν παραπέμπει στην Κύπρο. Ούτε καν αναφορά στην "τραγωδία της Κύπρου" που είναι μια γενικά αποδεκτή αναφορά, παρόλο που συγκαλύπτει την προδοσία της Κύπρου. Μια αναφορά σε προδοσία αναπόφευκτα δημιουργεί και ερωτήματα για το ποιος διέπραξε την προδοσία. Η εφημερίδα ωστόσο επέλεξε να στρεβλώσει την Ιστορία, την Ιστορία την οποία όχι απλά είναι γνωστή, αλλά κάποιοι βιώσαμε μέσα από αντιξοότητες και καταφέραμε να επιβιώσουμε ως πρόσφυγες στην υπόλοιπη ελεύθερη Κύπρο. Ευτυχώς, που στην ίδια έκδοση δύο δημοσιογράφοι με κείμενα τους (Γ. Δελαστίκ και Μ. Ιγνατίου σελ. 10 και σελ. 40 αντιστοίχως) αναφέρονται στην "Χούντα (που) διαλύθηκε λόγω της προδοσίας της Κύπρου".
Συνήθως, οι ανακρίβειες περιέχονται σε αρθρογραφία και όχι στην επίσημη θέση μιας εφημερίδας. Εδώ όμως έχουμε την εφημερίδα να στρεβλώνει τα γεγονότα και ως αποτέλεσμα να παραπλανεί τους αναγνώστες της ενώ στο κείμενο της αναφέρεται σε "όραμα για το μέλλον". Το όποιο «όραμα για το μέλλον» έχει η εφημερίδα δεν χρειάζεται να οικοδομηθεί πάνω στην στρέβλωση της ιστορικής αλήθειας που είναι και τόσο πρόσφατη. Αν το σχετικό δημοσίευμα είναι αποτέλεσμα άγνοιας ή αδιαφορίας, επί της ουσίας δεν αλλάζει κάτι. Αντιθέτως, είναι και αυτό σύμπτωμα της στενόχωρης αντίληψης που επικρατεί για δεκαετίες στα μυαλά της αθηνοκεντρικής εξουσίας και των παραγώγων της που επικεντρώνονται στη δική τους επιβίωση, θυσιάζοντας ιστορικά τμήματα του έθνους. Εμείς, ως κυπριακός ελληνισμός, αναπόσπαστο τμήμα του ιστορικού ελληνισμού, προσδοκούμε τουλάχιστον στην ιστορική αλήθεια που δεν επηρεάζεται από σκοπιμότητες ούτε από την οικονομική κρίση. Προφανώς, κάποιοι στην Αθήνα θα βολεύονταν πολιτικά καλύτερα σήμερα αν δεν υπήρχαμε. Όμως και αυτό το ελάχιστο ενοχλεί διότι αναδεικνύει τις σημερινές ευθύνες και την ιδιοτέλεια τους που υπερτερεί ενάντια στο συμφέρον του μείζονος ελληνισμού. Αν όχι, τουλάχιστον ας σταματήσει αυτή η στρέβλωση με μια απολογία και αποκατάσταση της αλήθειας. Φυσικά, η ελληνική μας παιδεία και συνείδηση, επιτρέπει να αντιπαραθέτουμε τους παροδικούς πολιτικάντηδες και ιδιοτελείς από τις διαχρονικές αξίες του ελληνισμού.
Κώστας Μαυρίδης – Ευρωβουλευτής Κύπρου (Δημοκρατικό Κόμμα)
costas.mavrides@europarl.europa.eu

ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΩΖΟΥΝ ΟΙ ΘΕΩΡΙΕΣ ΤΟΥΣ

Το θέμα των εκποιήσεων είναι ευκαιρία για να αξιολογήσουμε τον συνολικό οικονομικό σχεδιασμό όπως παρουσιάστηκε από τον Μάρτιο 2013 και όπως υλοποιήθηκε. Αυτό γίνεται με σκοπό τον νηφάλιο προβληματισμό για την περαιτέρω πορεία. Αμέσως μετά τις αποφάσεις στο Eurogroup, στα ΜΜΕ προβάλλονταν συνεχώς διάφοροι που με «επιστημονικό» λεκτικό εξηγούσαν γιατί το … κούρεμα ήταν η μόνη επιλογή και γιατί ο οικονομικός τους σχεδιασμός θα έφερνε σύντομα την επανεκκίνηση της οικονομίας και την ανάπτυξη. Ήταν μια έντεχνη συγκάλυψη πολιτικών σκοπιμοτήτων και ιδιοτέλειας που σερβιρίστηκε με τον μανδύα της επιστήμης στην ανυποψίαστη κοινωνία. Ακολούθησε επιλεκτικός «βομβαρδισμός» μονόλογων στις ειδήσεις, όπου κατάφεραν να καθηλώσουν τον κόσμο με τις θεωρίες τους και άρχισε η υλοποίηση του οικονομικού σχεδιασμού τους.
Στον αντίποδα, ελάχιστοι επιχειρηματολογούσαμε τότε ότι , ανεξαρτήτως προθέσεων, το αποτέλεσμα ήταν προδιαγραμμένο. Ο σχεδιασμός εκείνος εξυπηρετούσε στην πράξη στενά ιδιωτικά συμφέροντα με κυρίαρχο την παντοδυναμία του τραπεζικού συστήματος, εις βάρος της κοινωνίας, της οικονομίας και των κανόνων δικαίου. Ενάμιση χρόνο μετά, η διαπίστωση είναι απλή: ο οικονομικός σχεδιασμός για διαχείριση του μνημονίου έχει αποτύχει. Το ομολογεί εμμέσως ο Ν. Αναστασιάδης όταν επικρίνει τις τράπεζες για τις πρακτικές τους. Περισσότερο, το ομολογεί ο πρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος που τώρα (!) επικρίνει έντονα τις τράπεζες και σημειώνει ότι «η πεμπτουσία του όλου θέματος βρίσκεται στα υψηλότατα επιτόκια στην Κύπρο, τα υψηλότερα σε ολόκληρη την Ευρώπη… Πώς δεν θα εκτοξευθούν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια;» Οι πιο πάνω -μαζί με τους συμβούλους τους- σχεδίασαν και στήριζαν ένθερμα τις πολιτικές που σήμερα αρνούνται. Για παράδειγμα, επέμεναν στην παρέμβαση για μείωση μόνο των καταθετικών επιτοκίων και άφησαν την μείωση των δανειστικών στην μεγαλοψυχία των τραπεζών. Σήμερα, θεωρούν τα επιτόκια πεμπτουσία του όλου προβλήματος που αυξάνει τα προβληματικά δάνεια και επικρίνουν τις τράπεζες για τις πρακτικές τους. Είναι όμως οι ίδιοι που αλληθώριζαν όταν επιμέναμε με τεκμηριωμένες προτάσεις -τις οποίες υποβάλαμε- με στόχο να ξεκινήσει η πληρωμή δανείων προς τις τράπεζες, διαφορετικά η βόμβα των προβληματικών δανείων θα αυξανόταν. Αλληθώριζαν όταν προτείναμε την άμεση λειτουργία Εξώδικου Μηχανισμού Επίλυσης Τραπεζικών Διαφορών για αναδιάρθρωση των δανείων, με στόχο να ρυθμιστούν πολλά χρέη των μικρών επιχειρήσεων και προσώπων. Αλληθώριζαν όταν επιμέναμε σε νομοθετική παρέμβαση -όπως συστήνει η ευρωπαϊκή νομοθεσία- για κατάργηση όλων των παράνομων χρεώσεων και καταχρηστικών πρακτικών και προνοιών που οι τράπεζες περιέχουν στα δάνεια τους αλλά οι αρμόδιοι για χρόνια συγκαλύπτουν εις βάρος της κοινωνίας και της οικονομίας.
Ο απολογισμός της διαχείρισης και εφαρμογής του σχεδιασμού για την οικονομία με επίκεντρο τον τραπεζικό τομέα έχει αποτύχει. Και οι προτεινόμενες νομοθεσίες ως έχουν σήμερα (περί εκποιήσεων και φορολογίας ακινήτων ) θα εκτοξεύσουν τα προβληματικά δάνεια και θα καταρρεύσουν τις τιμές των ακινήτων με αλυσιδωτές επιπτώσεις. Ως έχουν τώρα οι νομοθεσίες, είναι ως να συνομολογήθηκαν για να προκαλέσουν αλυσιδωτές επιπτώσεις για τις οποίες ίσως κάποιοι απολογούνται μετά από χρόνια. Πάντως, ο εκμηδενισμός της εμπιστοσύνης προς το καταθετικό σύστημα έγινε στο όνομα της αποκατάστασης της εμπιστοσύνης από τον τότε αρμόδιο Υπουργό με το κούρεμα. Σήμερα, στο όνομα του εκσυγχρονισμού και της προόδου παρέχονται στο ένοχο τραπεζικό σύστημα εργαλεία για περαιτέρω κατάρρευση των αξιών των ακινήτων. Κάποιες σοβαρές αλλαγές προβλήθηκαν που απαιτούν θέληση (π.χ. να διαγράφεται ολόκληρο το ποσό του δανείου όταν εκποιείται το δάνειο και επίσπευση αναδιαρθρώσεων δανείων) αλλά δεν ξέρω αν υπάρχει χρόνος πλέον για ανατροπή της κατάστασης. Τουλάχιστον, ας επιχειρηθεί επιτέλους τώρα ένας ορθολογιστικός σχεδιασμός υπέρ της οικονομίας (όχι μόνο των τραπεζών) μακριά από … θεωρίες. Χωρίς ρευστότητα εντός των τραπεζών με το υφιστάμενο αρνητικό περιβάλλον, χειρότερα έπονται. Συγκεκριμένες προτάσεις υποβλήθηκαν προς το Προεδρικό πριν από ένα χρόνο περίπου με την υπόδειξη ότι η κριτική είναι καλή φτάνει να προτείνει κάτι καλύτερο.
Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S and D) costas.mavrides@europarl.europa.eu

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ;

Στην Κύπρο δεν υπάρχει κάποιος που να ομολογεί δημόσια ότι αποδέχεται την όποια «λύση» απαιτεί η Τουρκία. Επιπλέον, η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών, δηλώνει ότι πρέπει να καταγγέλλεται με κάθε ευκαιρία η Τουρκία για τα εγκλήματα της στην Κύπρο. Αυτό υποστηρίζουν φραστικά το Προεδρικό (Πρόεδρος και ο γνωστός περίγυρος) όταν αυτό επιβάλλουν οι επικοινωνιακές ανάγκες εντός Κύπρου. Αλλά, από την θεωρία ως την πράξη, όπως διαμορφώνεται η εξωτερική μας πολιτική, υπάρχει ένα χάσμα. Όταν η αντίθεση ανάμεσα στα λόγια και στις πράξεις γίνεται στις αντικατοχικές εκδηλώσεις, καταντά εκνευριστικό σε όσους ζούμε την πραγματικότητα και εκτός Κύπρου.
Συγκεκριμένα, στις 14/7/2014, μετά από πολύμηνη εργασία υπό την καθοδήγηση του Καθηγητή E. Kontorovich (Πανεπιστήμιο Northwestern-ΗΠΑ) και του Οργανισμού Shurat-Ha Din που δραστηριοποιείται στα ανθρώπινα δικαιώματα, υποβάλαμε (ως Ευρωβουλευτής μαζί με την Ομάδα Cypriots Against Turkish War Crimes) καταγγελία στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο στη Χάγη. Η καταγγελία στρέφεται εναντίον Τούρκων αξιωματούχων για διάπραξη εγκλημάτων πολέμου στο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου με επίκεντρο τον εποικισμό. To Καταστατικό του Δικαστηρίου απαγορεύει σε κατοχική δύναμη να μεταφέρει άμεσα ή έμμεσα πληθυσμό της σε κατεχόμενα εδάφη άλλης χώρας. Στις 17/7/2014, τρεις μέρες μετά την καταγγελία, ο Υπ. Εξ. της Κύπρου σε άρθρο για την «Ημέρα Διεθνούς Ποινικής Δικαιοσύνης» εξηγούσε τα θετικά από την λειτουργία του εν λόγω Δικαστηρίου ώστε η Κύπρος συμμετέχει «με υπερηφάνεια στον εορτασμό της επετείου», χωρίς λέξη για εποικισμό και χωρίς αναφορά στην καταγγελία της Τουρκίας. Το χάσμα από τα λόγια στην πράξη είναι ολοφάνερο. Ενώ η Κύπρος προσχώρησε στην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου από την ίδρυσή του (2002) και οι καταγγελίες επικεντρώνονται με τεκμηρίωση στον εποικισμό και τη συνεχιζόμενη ανάπτυξη τουρκικών οικισμών στα κατεχόμενα έκτοτε, εντός Κύπρου επικρατούν … θεωρίες.
Δεν ξέρουμε το αποτέλεσμα επειδή το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο γίνεται αποδέκτης πολλών καταγγελιών από τις οποίες εξετάζει ένα μικρό ποσοστό. Ωστόσο, η καταγγελία αναδεικνύει διάφορα οφέλη. Πρώτον, αναδεικνύεται ότι μέρος του Κυπριακού προβλήματος δεν είναι πολιτικό, αλλά έγκλημα πολέμου. Επίσης, μια πιθανή συμμετοχή Τουρκοκυπρίων θα καθιστά την Τουρκία πιο έκθετη. Τρίτον, δεκάδες ΜΜΕ ανά τον κόσμο [(από τον Αλ Τζατζίρα μέχρι την Washιgnton Post (ΗΠΑ)), αναμετέδωσαν την καταγγελία. Αυτό επικοινωνιακά θα ήταν πολλαπλάσιο αν βοηθούσε η Κυπριακή Κυβέρνηση. Ταυτοχρόνως, η στήριξη από άλλους διευρύνεται π.χ. ο Οργανισμός "Lobby-for-Cyprus" στο Ηνωμένο Βασίλειο αποφάσισε να προσυπογράψει την καταγγελία εναντίον Τούρκων αξιωματούχων για το έγκλημα του εποικισμού. Επίσης, με άρθρο του στην εφημερίδα Cyprus Mail, ο πρώην Πρέσβης Αντρέας Ιακωβίδης αξιολόγησε ως θετική κίνηση την καταγγελία που έπρεπε να γίνει προ καιρού. Ο κ. Ιακωβίδης διετέλεσε πρέσβης της Κύπρου στην Ουάσιγκτον, μόνιμος αντιπρόσωπος στα Ηνωμένα Έθνη και υπέγραψε τη Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1982 (πράγμα που επέτρεψε στην ρύθμιση ΑΟΖ), όταν άλλοι … φλυαρούσαν με θεωρίες.
Παρεμπιπτόντως, στις 20 Ιουλίου 2014, Σουηδή Ευρωβουλευτής κατάγγειλε με άρθρο της την παράνομη τουρκική κατοχή και την Τουρκία επειδή «εφαρμόζει ένα συστηματικό σχέδιο εποικισμού στο κατεχόμενο βόρειο μέρος του νησιού» (είμαστε σε επικοινωνία και θα συμμετέχουμε στις αντικατοχικές εκδηλώσεις 9 Αυγούστου 2014 στην Κύπρο). Πώς να αισθάνεται κάποιος Κύπριος Ευρωβουλευτής όταν άλλοι εκτός Κύπρου υποδεικνύουν δηκτικά ότι η Κυπριακή Κυβέρνηση δεν θέλει τέτοιες καταγγελίες επειδή αναστατώνουν το κλίμα των συνομιλιών; Να υποθέσουμε ότι μαζί με την Τουρκία που εύχεται να μην προχωρήσει το Δικαστήριο σε ανακριτική διαδικασία για το έγκλημα του εποικισμού, το ίδιο εύχεται και το δικό μας Προεδρικό με τον Υπ. Εξ.; Πάντως, η κυβερνητική άποψη δεν είναι άποψη πολλών διπλωματών μας οι οποίοι βλέπουν με αγωνία το χάσμα ανάμεσα στα λόγια και στις πράξεις.
Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S and D) - costas.mavrides@europarl.europa.eu

ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥΣ!"

Ο πιο πάνω τίτλος είναι από αρθρογραφία μου επί Κυβέρνησης Δ. Χριστόφια για την ασυγχώρητη καθυστέρηση στη λήψη μέτρων για την οικονομία, με τα προβλήματα να υπερδιογκώνονται. Με τον ίδιο τίτλο επανήλθα μετά τα συμβάντα Μάρτιο 2013 λόγω καθυστέρησης στην υιοθέτηση ορθολογιστικών μέτρων βάσει της νέας πραγματικότητας εντός μνημονίου. Επειδή οι εκάστοτε προτάσεις πρέπει να υλοποιούνται στην ώρα τους για να φέρουν το προσδοκούμενο αποτέλεσμα, προτείναμε μέτρα που εξαρτώνται από τα χέρια μας για ενδυνάμωση της κοινωνίας και οικονομίας, με στόχο την ορθολογιστική αλλαγή της επικρατούσας αντίληψης με παράλληλη ενδυνάμωση του τραπεζικού συστήματος.
Παραθέτω συνοπτικά τις κύριες εισηγήσεις (αλληλοσυνδεόμενες και μέρος ενός συνολικού πλαισίου πολιτικής): α) Παρέμβαση για ταυτόχρονη μείωση καταθετικών και δανειστικών επιτοκίων β) Σύσταση Εξώδικου Μηχανισμού Επίλυσης Τραπεζικών Διαφορών ώστε να ομαλοποιούνται προβληματικά δάνεια (προσώπων και επιχειρήσεων) χωρίς δικηγόρους και δικαστήρια γ) Ακύρωση των καταχρηστικών προνοιών και πρακτικών (όπως επιβάλλει η σχετική Ευρωπαϊκή Οδηγία) που ασκούνται από το τραπεζικό σύστημα για χρόνια στην Κύπρο δ) Προώθηση της προπληρωμής μέρους των δανείων με μετρητά, έναντι αφαίρεσης τόκων για να υπάρξει εισροή χρημάτων προς το τραπεζικό σύστημα χωρίς φόβο νέου κουρέματος και ε) απονομή δικαιοσύνης. Τα πλεονεκτήματα πολλά και ουσιαστικά με μείωση επιτοκίων, αύξηση ρευστότητας, ανταγωνισμό, σταθεροποίηση τραπεζικού συστήματος, ενδυνάμωση της εμπιστοσύνης κ.ά. Παραθέτω ενδεικτικά μια πρόταση από το τότε σχετικό κείμενο: «Σε σχέση με τα προβληματικά δάνεια η αντίληψη για επικείμενη μαζική εκποίηση ακινήτων (δεν έχει σημασία αν οι εκποιήσεις θα συμβούν σε 2 ή 3 χρόνια) θα συντρίψει τις τιμές ακινήτων γενικότερα με πολλαπλές αρνητικές επιπτώσεις από ΤΩΡΑ, επειδή έτσι λειτουργεί η οικονομία.» Για ενάμιση χρόνο έγιναν άλλα και ΤΙΠΟΤΑ από τα πιο πάνω. Σήμερα, κάποιες εισηγήσεις μας προβάλλονται από κόμματα και φορείς αλλά και άτομα που έκαναν τα πάντα για να μην υιοθετηθούν.
Μετά τον Μάρτιο 2013 (κούρεμα καταθέσεων), μεθοδεύτηκε ο … «νέος διχασμός» με το πρώτο σχέδιο κουρέματος (που συμφώνησε και στήριζε η Κυβέρνηση αλλά απέρριψε η Βουλή) και το δεύτερο σχέδιο που υιοθετήθηκε μετά από μια βδομάδα. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με δηλώσεις Μ. Ντράγκι ξεκαθάρισε ότι το πρώτο σχέδιο κουρέματος κρίθηκε λανθασμένο και ακυρώθηκε αμέσως την επόμενη μέρα σε συνεδρία του Eurogroup. Η ακύρωση ήταν γνωστή ΜΟΝΟ στην Κυβέρνηση η οποία επέτρεψε να εξελιχθεί στην Κύπρο ένα επικοινωνιακό παιγνίδι ότι υπήρχε πρώτο σχέδιο, που απορρίφθηκε από την Βουλή και έτσι καταλήξαμε στο δεύτερο. Έκτοτε, ο ίδιος ο Πρόεδρος επεσήμανε δημόσια ότι το πρώτο ήταν καλύτερο αλλά απορρίφθηκε από την Βουλή που … ευθύνεται για πολλές συμφορές. Στην πραγματικότητα, πρώτο σχέδιο ως επιλογή δεν υπήρξε. Το πρώτο σχέδιο ακυρώθηκε μερικές ώρες μετά που συμφωνήθηκε κατόπιν συνεδρίας του Eurogroup στην οποία συμμετείχε η Κυπριακή Κυβέρνηση. Βάσει των γεγονότων, η ακύρωση του πρώτου σχεδίου αποσιωπήθηκε από την Κυβέρνηση για να απορριφθεί από την Βουλή η οποία πλέον κατηγορείται ότι «αν το αποδεχόταν τα πράγματα θα ήταν καλύτερα» σύμφωνα με το Προεδρικό και διάφορους παρατρεχάμενους. Πρόκειται για επικοινωνιακό τερατούργημα στην πλάτη της κοινωνίας που ακόμη χρησιμοποιείται ενάντια στην αλήθεια. Και δεν είναι θέμα διαφορετικής άποψης.
Ενώ λοιπόν εντός Κύπρου επικρατεί η εικόνα ενάντια στην ουσία, με το επικείμενο κούρεμα ακινήτων θα έχουμε αλυσιδωτές αρνητικές επιπτώσεις. Έτσι οι σχεδιαστές «λύνουν» και το πρόβλημα των αποζημιώσεων ελληνοκυπριακών κατεχόμενων μας περιουσιών. Στο Σχ. Ανάν οι αποζημιώσεις δημιουργούσαν τεράστιο χάσμα λόγω διαφοράς στις τιμές μεταξύ ελευθέρων περιοχών και κατεχομένων, που απαιτούσε δεκάδες δις ευρώ προς τους Ε/κ ιδιοκτήτες αλλά χρήματα δεν υπήρχαν. Τότε, επινοήθηκε η αυτοαποζημίωση με παροχή «ομολόγων» του ανανικού κρατιδίου στους Ε/κ ιδιοκτήτες. Τώρα, με την συντριβή των τιμών της γης στις ελεύθερες περιοχές, το χάσμα μειώνεται δραστικά και ως πρόβλημα εξουδετερώνεται. Δεν ξέρω αν τυχαία οι εγχώριοι σχεδιαστές των πρόσφατων επικοινωνιακών τερατουργημάτων ανήκουν όλοι στην τότε πλατφόρμα του ανανικού ΝΑΙ.


Κώστας Μαυρίδης - Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S and D) - costas.mavrides@europarl.europa.eu

Αυτά που επισημαίναμε εδώ και χρόνια

Η επίσκεψη του αμερικανού αντιπροέδρου προκάλεσε έντονες συζητήσεις για τα μηνύματα (!) της επίσκεψης και λιγότερο για την ουσία. Φυσικά, η επίσκεψη στα κατεχόμενα τέτοιου αξιωματούχου, εκπέμπει αρνητικά μηνύματα που εξυπηρετούν όσους εμφανίζουν το Κυπριακό ως δικοινοτική διαφορά και κυρίως ψυχολογικό πρόβλημα των Ελληνοκυπρίων που διευθετείται με νομιμοποίηση του ψευδοκράτους. Το πιο αρνητικό ήταν η στάση του Προεδρικού που για μέρες έχασε την μιλιά του στο ερώτημα κατά πόσον έδωσε τη συγκατάθεση του για την επίσκεψη στα κατεχόμενα, που θα σήμαινε αλλαγή πολιτικής των τελευταίων 40 χρόνων. Όταν η σιωπή δεν συνέφερε, δόθηκε μια απάντηση που δημιουργεί περισσότερα ερωτήματα. Πάντως, αξιολογώντας την παρουσία του αμερ. αντιπροέδρου στο σύνολο της, προέκυψαν πολλαπλά θετικά μηνύματα για την Κυπριακή Δημοκρατία. Αλλά, η ουσία αφορά την διαχείριση της ενέργειας στην Αν. Μεσόγειο και ειδικότερα, τα σημαντικά κοιτάσματα ενέργειας εντός της Κυπριακής ΑΟΖ σε σχέση με τους στόχους μας. 

Κανονικά, στόχος μας είναι να προκληθεί πίεση/κόστος στην Τουρκία για αποδεκτή λύση στο Κυπριακό με βάση την λαϊκή ετυμηγορία του 2004, και όχι μια όποια λύση που οδηγεί στην  συντριβή. Η Τουρκία ΣΗΜΕΡΑ δεν έχει νομιμοποιημένο ρόλο παρέμβασης στην Αν. Μεσόγειο. Ούτε καν πρόσχημα για  κάτι τέτοιο. Ο μόνος που μπορεί να της  δώσει αυτό που η Τουρκία εναγωνίως αναζητά, είναι η πλευρά μας με επικεφαλής τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ενόσω όμως δεν μπορεί να επιβάλουμε σωστή λύση μόνοι μας (εξαρτάται από την Τουρκία), το ενδιαφέρον πρέπει να επικεντρώνεται στην ουσία του προβλήματος  ως εισβολής, συνεχιζόμενης κατοχής και παράνομου εποικισμού από την Τουρκία (επιβεβαιώθηκε από το ΕΔΑΔ). Ταυτοχρόνως, η γρήγορη αξιοποίηση των κοιτασμάτων ενέργειας με στόχο την έξοδο από την οικονομική δυσπραγία, εξαρτάται από εμάς, και όχι από την Τουρκία. Φτάνει να το θέλουμε και να το επιδιώκουμε έμπρακτα.

Επί της ουσίας, ο αμερικανός αντιπρόεδρος είπε στους δικούς μας εκείνα που τεκμηριώνουμε για δέκα χρόνια γύρω από την στρατηγική σημασία του ενεργειακού πλούτου της Κύπρου, που ευτυχώς διασώθηκε το 2004. Ορισμένοι ακούοντας τα δήλωσαν κατάπληκτα ενθουσιασμένοι που αναφέρθηκε στην Κύπρο ως «παίκτη κλειδί» στην περιοχή, ως «στρατηγικό εταίρο», μίλησε για «στρατηγικά συμφέροντα» και για «ιδανική θέση σε μια κρίσιμη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας»… Όταν από το 2004 και έκτοτε, επιμέναμε για «επικείμενο γεωπολιτικό σεισμό στην Αν. Μεσόγειο», για «ιστορική ευκαιρία αιώνων», για «μοναδική συγκυρία συμμαχιών στη βάση στρατηγικών συμφερόντων», για «στρατηγικής αξίας πλούτο στη σύγχρονη εποχή της παγκοσμιοποίησης», οι σημερινοί κατενθουσιασμένοι επέμεναν στο Σχ. Ανάν, στη συμφωνία του Ελσίνκι και στην πολιτική του … Σημίτη. Τώρα ήρθε η ώρα της Ιστορίας και αποδείχτηκε η σωστή και η λάθος πολιτική σε τόσο καθοριστικό ζήτημα. Γι αυτό πολλοί διαγκωνίζονται σήμερα –εκ των υστέρων– να εμφανιστούν στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Μόνο που η διορατικότητα και ο πολιτικός ορθολογισμός κρίνονται εκ των προτέρων στην κρίσιμη ώρα των εξελίξεων και των πιέσεων. Απέναντι στη δική μας γραμμή πλεύσης, οι σημερινοί «ενθουσιασμένοι» επέλεξαν άλλους προσανατολισμούς που εξαφανίστηκαν μεσοστρατής και θεωρούνται πολιτικές αποτυχίες. Ούτε καν οι ίδιοι αναφέρονται στις πολιτικές τους επενδύσεις και την επιχειρηματολογία που για χρόνια στήριζαν με θέρμη.      

 Παρεμπιπτόντως, ο αμερικανός αντιπρόεδρος ανακοίνωσε την επίσπευση της διαδικασίας των διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό και είχε συναντήσεις με ομάδες «της κοινωνίας των πολιτών». Και ο ίδιος αισθάνθηκε αρκετές φορές την ανάγκη να μας πείσει για τα καλά μιας λύσης, - εμάς που υποφέρουμε 40 χρόνια από την τουρκική κατοχή. Εύλογα διερωτώμαι τι του λένε οι δικοί μας προερχόμενοι από την «κοινωνία των πολιτών». Περιλαμβάνονται σε αυτούς και πρόσφυγες  που επιβιώνουν στους προσφυγικούς συνοικισμούς; Ή μόνο διάφοροι έμμισθοι και χρηματοδοτούμενοι του PRIO και του «Κύπρος 2020»; Πάντως, πολιτική για επίσπευση της διαδικασίας για αξιοποίηση του φυσικού αερίου/πετρελαίου, ανεξαρτήτως Κυπριακού, δεν υπάρχει. Αυτό αναδεικνύει ξανά την τεράστια διαφορά πολιτικής σκέψης και αντίληψης της πραγματικότητας.  

Κώστας Μαυρίδης, Υποψήφιος Ευρωβουλευτής – ΔΗΚΟ       mavrides@ucy.ac.cy

Πόσο (α)πέτυχε το πείραμα;

Εν μέσω προεκλογικού στις ευρωεκλογές, επικρατούν περισσότερο ο εντυπωσιασμός και οι διαφημίσεις (ορισμένοι δαπανούν χοντρά ποσά), παρά μια νηφάλια συζήτηση για το που πάει η οικονομία. Για τις ευθύνες πριν ώστε να καταλήξαμε στον Μάρτη 2013 και ειδικά το κατά πόσον το κούρεμα ήταν αναπόφευκτο (άποψη του Προεδρικού), υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις. Σήμερα, δεν μπορούμε να πάμε πίσω για να αναζητήσουμε άλλες επιλογές. Μπορούμε όμως να αξιολογήσουμε τη διαχείριση του «πειράματος» από την επόμενη μέρα ως τώρα. Απευθύνομαι σε όσους σκέφτονται μόνοι τους και όχι σε όσους ευθυγραμμίζονται με την «δική» τους κομματική γραμμή. Δυστυχώς, υποτακτική συμπεριφορά προς την εξουσία ακολουθούν ακόμη και πρόσωπα με πρόσβαση στα ΜΜΕ λόγω επιστημονικής ιδιότητας. Αντί για καθαρά δική τους επιστημονική θέση (όποια  και νάναι), προβάλλουν επιχειρήματα προσαρμοσμένα στις απαιτήσεις της εξουσίας για να έχουν την εύνοια της. Δεν χρειάζονται ονόματα. Είναι αρκετοί που με επιστημονικό μανδύα, στην πραγματικότητα «ξοφλούν» πίσω στην εξουσία τον διορισμό τους ή προσδοκούν σε περισσότερα. Και δεν έχουν προτείνει ένα μέτρο, παρά μόνο θεωρίες και αοριστίες.    

Στο μεσοδιάστημα, έχει πλέον επιβεβαιωθεί εκείνο που επαναλαμβάνω για χρόνια: στην κορυφή του κυπριακού συγκροτήματος εξουσίας, βρίσκεται για δεκαετίες το τραπεζικό σύστημα που έχει διαβρώσει την πολιτική εξουσία. Και έχει δηλητηριάσει «ιερούς»  θεσμούς π.χ. η νόθευση της οικονομικής επιστήμης στον δημόσιο διάλογο με τις σκοπιμότητες της πολιτικής εξουσίας είναι τεράστια. Άλλο κυπριακό φαινόμενο αποτελεί η μαζική παραβίαση ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τις   παράνομες/καταχρηστικές πρόνοιες, πρακτικές και χρεώσεις τραπεζών σε δάνεια, με τα όρια της νομιμότητας ελαστικά υπέρ των τραπεζών.  

Το βράδυ του κουρέματος, οι αρμόδιοι δήλωναν ότι «με την επώδυνη απομείωση  καταθέσεων, τελειώνει η αβεβαιότητα και αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη». Μερικές ώρες αργότερα, επιμέναμε στην κρατική τηλεόραση ότι η εμπιστοσύνη προς το τραπεζικό σύστημα -που προβλήθηκε ως ο κύριος λόγος αποδοχής του κουρέματος- «είναι ευχολόγια και θεωρίες στα μυαλά των αρμοδίων και των συμβούλων τους». Ο αρμόδιος Υπουργός Εσωτερικών  (Μ. Σαρρής) εξαφανίστηκε, αλλά διάφοροι σύμβουλοι είναι στο προσκήνιο, ορισμένοι δε είναι υποψήφιοι και πρωταγωνιστές (λόγω εύνοιας) στα ΜΜΕ.

Παραγνωρίζοντας κατά πόσον υπήρχαν τον Μάρτιο του 2013 άλλες επιλογές, ανέμενα ότι τουλάχιστον θα υιοθετούνταν ορθολογιστικά μέτρα που εισηγηθήκαμε και για τα οποία δεν υπήρξε ένσταση. Για παράδειγμα, για χρόνια προτείνουμε τη λειτουργία Διαμεσολαβητή/Επιτρόπου επίλυσης τραπεζικών διαφορών με ουσιαστικές εξουσίες, που ακόμη σχεδιάζεται... Αν κρίνω τα περί μεσολαβητών του ΚΕΒΕ και άλλα τέτοια, προφανώς οι τράπεζες θα  καθορίσουν τους όρους όπως γίνεται εδώ και χρόνια. Χαμένος είναι η κοινωνία που ασφυκτιά από δυστυχία και πόνο, πνιγμένη στις σκοπιμότητες και την διαπλοκή. Άλλη εισήγηση μου  υποβλήθηκε τον Ιούλιο 2013 και στοχεύει στην αύξηση της ρευστότητας προς το τραπεζικό σύστημα, χωρίς φόβο νέου κουρέματος. Προτείναμε την προπληρωμή δανείων με μετρητά (π.χ. 15% του δανείου) με παροχή ουσιαστικού κινήτρου από τις τράπεζες προς τους δανειολήπτες (π.χ. αφαίρεση τόκων για δύο χρόνια). Τέτοια ορθολογιστικά μέτρα προτείναμε, χωρίς να υπάρξει αντίλογος. Παρεμπιπτόντως, αν κάποιος σήμερα προπληρώσει το δάνειο του, θα του επιβληθεί και πρόστιμο! Αυτά τα ορθολογιστικά μέτρα απαιτούν το βαρύ χέρι της ηγεσίας για να θέσει το συμφέρον της κοινωνίας πάνω από εκείνο του τραπεζικού τομέα ή των τραπεζιτών και να σπρώξει την οικονομία.

Τα σχέδια για έκδοση νέων μετοχών από τράπεζες, η επένδυση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, η εκροή καταθέσεων  και άλλα, ομολογούν ότι η διαχείριση ως τώρα απέτυχε. Ολόκληρη η κοινωνία και οικονομία (με προεκτάσεις στο Κυπριακό και τα έσοδα από το φυσικό αέριο) είναι όμηροι του τραπεζικού συστήματος, όπως επιχειρηματολογούμε εδώ και μερικά χρόνια. Τι μπορεί να εξηγήσει αυτή την απραξία;    

Κώστας Μαυρίδης – Υποψήφιος Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ   mavrides@ucy.ac.cy                   

Ο Χάρτης με την «Αγγλική ΑΟΖ»

Εδώ και καιρό, έχω αποκαλύψει στοιχεία για διάφορα θέματα τα οποία ενώ αμφισβητήθηκαν αρχικά από τους "επηρεαζόμενους" στην  πορεία  επιβεβαιώθηκαν. Κάτι τέτοιο συνέβηκε με τα «έγγραφα Ντάουνερ» τα οποία μόνος μου επί βδομάδες σχολίαζα αποκαλυπτικά (στην ραδιοφωνική εκπομπή του Λ. Μαύρου), χωρίς ποτέ να δημοσιοποιήσω την πηγή μου. Τότε, η κ. Φ. Αργυρού δεν ζήτησε να αποκαλύψω την πηγή μου. Οι μόνοι που αμφισβητούσαν κατά πόσον είναι πραγματικά και ζητούσαν να αποκαλύψω την πηγή ή τις μεθόδους μου, ήταν ορισμένοι που "καίγονταν" από τα έγγραφα. Παρόμοια έγιναν με την "Επιτροπή" στα κατεχόμενα για την οποία αποκάλυψα στοιχεία με εμπλεκόμενους Ε/κ δικηγόρους και το παρακτηματολόγιο που έστησαν δημόσιοι υπάλληλοι για ξεπούλημα των κατεχόμενων περιουσιών μας. Τελικά, όλα κρίθηκαν στην πράξη χωρίς ποτέ να αποκαλύψω την πηγή μου. Κάθε καλόπιστος αντιλαμβάνεται τους λόγους. 

Για την "αγγλική ΑΟΖ" στο Σχ. Ανάν, ξεκίνησα ΠΡΙΝ από το δημοψήφισμα και έκτοτε έχω γράψει δεκάδες άρθρα, αναλύσεις και παρεμβάσεις στα ΜΜΕ και παρουσιάσεις. Σε όλη αυτή την πορεία έχω δημοσιοποιήσει διάφορες πτυχές. Οι μόνοι που αρχικά αντιδρούσαν ήταν και πάλι διάφοροι εμπλεκόμενοι φανατικοί υποστηριχτές του Σχ. Ανάν με διασυνδέσεις με ξένους διπλωμάτες ιδίως της Αγγλίας-ΗΠΑ. Στο τέλος σιώπησαν κάτω από τα συντριπτικά στοιχεία. Ενδεικτικά, πριν από την δημοσιοποίηση του χάρτη, είχα αποκαλύψει ότι, μερικές μέρες πριν το δημοψήφισμα του 2004 υποβλήθηκε έγγραφο από τον ΟΗΕ για τροποποίηση του περί υφαλοκρηπίδας νόμου στο Σχ. Ανάν κατόπιν τουρκικού αιτήματος. Ουδέποτε αποκάλυψα τις πηγές μου διότι υπήρχαν λόγοι. Το πιο πρόσφατο στοιχείο ήταν ένας χάρτης ο οποίος παρουσιάζει έναν σχεδιασμό που υπήρχε στο πλαίσιο της όλης συνωμοσίας του Σχ. Ανάν για "αγγλική ΑΟΖ" και επιβεβαιώνει ξανά τους στόχους των Εγγλέζων.

Το να αξιολογεί τον χάρτη κάποιος χωρίς ίχνος τεχνογνωσίας για ρύθμιση θαλάσσιων ζωνών (π.χ. η δημοσιογράφος Φ. Αργυρού) και να θεωρεί τον χάρτη ασήμαντο ή «φτιαχτό», φανερώνει άλλα κίνητρα (π.χ. προσωπική εμπάθεια, ανευθυνότητα, σύνδρομο ανωτερότητας κ.ά.), με τα οποία δεν ασχολούμαι. Καθένας μπορεί να αξιολογήσει και να κρίνει τον καθένα μας. Το γεγονός ότι ως δημοσιογράφος η ίδια αρνείται να αντιληφθεί σοβαρούς λόγους για τους οποίους η πηγή δεν μπορεί να αποκαλυφθεί, πράγμα που ακολουθείται συχνά σε τέτοιες περιπτώσεις, φανερώνει αλλότρια κίνητρα. Ο κόσμος αντιλαμβάνεται και μπορεί να αξιολογήσει και να κρίνει  όλους μας.

Πάντως, όταν κάποιος σκέφτεται κακόπιστα με μανία μπορεί να τυφλωθεί. Στο κείμενο της απαιτεί (!) να αποκαλύψω την πηγή μου, αλλά η ίδια αναφέρεται σε πηγές της που δεν αποκαλύπτει. Με «τύφλωση» και μανία  φτάνει στο συμπέρασμα ότι το θέμα των διεκδικήσεων αγγλικής ΑΟΖ με στόχο τον υποθαλάσσιο ενεργειακό πλούτο της Κύπρου είναι ασήμαντο αφού κατά την άποψή της, είναι «ελάχιστο πρόβλημα αν θα εξασφάλιζαν ή όχι  ΑΟΖ οι βρετανικές βάσεις». Δυστυχώς, η εφ. «Αλήθεια» με τις ένθερμες ανανικές μανίες της και με σχόλια που στοχεύουν στην απομυθοποίηση του ΟΧΙ και την δημιουργία ενοχών σε όσους απέρριψαν το Σχ. Ανάν, βρήκε σύμμαχο. 

Εύλογα προκύπτουν απορίες και προβληματισμοί για τις ακριβείς επιδιώξεις των Άγγλων με βάση τον εν λόγω χάρτη που οι απαντήσεις όμως προϋποθέτουν απαιτούμενη τεχνογνωσία. Παραθέτω κείμενο από τεχνική πηγή που ασχολείται με τέτοια θέματα (και πάλι δεν αποκαλύπτω την πηγή) και κατέχει το αντικείμενο, πράγμα που αποδεικνύεται από το λεκτικό και τον τρόπο που αξιολογεί και αναλύει τον χάρτη. Τα συμπεράσματα ανήκουν στον καθένα.

Κώστας Μαυρίδης – Υποψήφιος Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ mavrides@ucy.ac.cy

Τεχνική αξιολόγηση του χάρτη για την «Αγγλική ΑΟΖ» από εξειδικευμένη πηγή:

«Η κλίμακα του χάρτη καταδεικνύει Στρατηγικό Σχεδιασμό από τους συντάκτες αυτού. Τέτοια κλίμακα χάρτη συνήθως γίνεται χρήση σε ανώτατα επιτελεία που χαράσσουν στρατηγικές. Τα όρια της απεικονιζόμενης Α.Ο.Ζ. ακολουθούν σχεδόν το πραγματικό ίχνος της μέσης γραμμής-ίσης απόστασης όπως καθορίζεται στο Δ.Δ.Θ/1982 συνεκτιμώντας ταυτοχρόνως διεθνώς αποδεκτές και καθιερωμένες αρχές. Ωστόσο η κλίμακα του υπόψη χάρτη, δεν επιτρέπει την ακριβή αποτύπωση αυτής (Α.Ο.Ζ) αλλά μόνο το γενικό ίχνος της, χωρίς όμως να μεταβάλλει τις γενικές αρχές και επιδιώξεις του συντάκτη του.

ΟΡΙΑ ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

Το ίχνος που ακολουθεί το δυτικό όριο διέρχεται από το νοτιοανατολικό (ΝΑ) άκρο της παράνομα διεκδικούμενης από την Τουρκία υφαλοκρηπίδας,  δυτικά του  32° 16´18´´Ε μεσημβρινού (δηλ. η γραμμή των δυτικών χωρικών υδάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας).

ΓΡΑΜΜΟΣΚΙΑΣΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΧΗ

Το ίχνος που ακολουθεί το δυτικό όριο είναι σχεδόν εφαπτόμενο με το Ν.Α άκρο της Τουρκικής διεκδίκησης. Αυτό δεν μπορεί να είναι τυχαίο, είναι δε και συμβατό με τις πρόνοιες του Σχ. Ανάν (π.χ. της πρόνοιας για να ληφθούν υπόψην τα λεγόμενα «έννομα συμφέροντα» των γειτονικών χωρών).

ΓΡΑΜΜΕΣ 1960

Αν προεκτείνουμε τις γραμμές του 1960 (Βρετανικών Βάσεων)  στα όρια της Α.Ο.Ζ, διαπιστώνεται ότι δεν ταυτίζονται πλήρως με τις γραμμές του προσχεδίου του χάρτη, πλην όμως και σε συνδυασμό με τις πρόνοιες του Σχ. Ανάν, διαφαίνονται  οι προθέσεις και επιδιώξεις των συντακτών του χάρτη. Το καταληκτικό συμπέρασμα είναι ότι τα όρια που εμφαίνονται στο χάρτη, αποτελούν αδρούς συνδυασμούς/σενάρια επιλογών οριοθέτησης ζωνών, που εμφανώς καταδεικνύουν τις προθέσεις και τον προληπτικό στρατηγικό σχεδιασμό εξασφάλισης των ζωτικών τους συμφερόντων  επί των θαλάσσιων ζωνών και σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας στην επικείμενη τότε «λύση» του 2004. 

Οι συντάκτες του χάρτη διέθεταν εξειδικευμένες γνώσεις,  είχαν στοχοθεσία και έλαβαν υπόψη τις παράνομες αξιώσεις της Τουρκίας.

Με τα σημερινά δεδομένα, τέτοιοι σχεδιασμοί θα ενταθούν στα παρασκήνια και θα πρέπει η Κυπριακή Δημοκρατία, έγκαιρα να αναλάβει προληπτικές ενέργειες αναχαίτισης παρόμοιων σχεδιασμών που δεν προάγουν τα συμφέροντα της Κύπρου.  Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει την τεχνογνωσία με τις υπηρεσίες που διαθέτει να διερευνήσει περαιτέρω τον χάρτη και να προβεί σε εκτιμήσεις και να εξάγει τα δικά της συμπεράσματα...»