ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ

Η κυβερνητική πολιτική που εκφράζεται από το Προεδρικό, το ΔΗΣΥ, το Υπ. Οικονομικών, τώρα και την Κεντρική Τράπεζα, βασίζεται στην θεωρία της ελεύθερης οικονομίας βάσει της οποίας το κράτος δεν παρεμβαίνει για να αλλοιώσει τις δυνάμεις της αγοράς αλλά τις αφήνει μόνες τους να διαμορφώνουν το σκηνικό της οικονομίας. Έτσι, σύμφωνα με την θεωρία, η ελεύθερη αγορά καταλήγει στις βέλτιστες επιλογές για την κοινωνία όλη. Αυτός ο κανόνας λειτουργεί σε συνθήκες ομαλότητας και ανταγωνισμού, όπως άλλωστε προϋποθέτει η ίδια η θεωρία. Δεν ξέρω σε ποια πανεπιστήμια φοίτησαν οι πιο πάνω εκφραστές της, αλλά οι ανυποψίαστοι αναγνώστες πρέπει να ξέρουν ότι στην επιστήμη της οικονομίας (όπως διδάσκεται στις ΗΠΑ, την πρωτεύουσα του καπιταλισμού), η εν λόγω θεωρία είναι απλά μια πολιτική σχολή σκέψης. Και σίγουρα δεν αποτελεί την επιστήμη της οικονομίας όπως επικράτησε στην Κύπρο λόγω των αλλεπάλληλων ανακυκλώσεων στα ΜΜΕ των ίδιων … ειδικών οι οποίοι χωρίς αντίλογο (πέραν από τα πεπαλαιωμένα της αριστερής προσέγγισης), τρέχουν στο γήπεδο … και νικούν μόνοι τους. Στην πραγματικότητα, η επιστήμη ορίζει ότι σε περιπτώσεις ανωμαλίας, όπου το κόστος και όφελος στην κοινωνία δεν είναι αυτό που καταλήγουν οι δυνάμεις της ελεύθερης αγοράς, η παρέμβαση είναι επιβαλλόμενη. Να το θέσουμε απλά. Λόγω των πρωτόγνωρα ανώμαλων συνθηκών στην Κύπρο με το κούρεμα καταθέσεων, το κόστος και όφελος για την οικονομία και την κοινωνία ως σύνολο, δεν είναι αυτό που επιλέγουν οι τράπεζες από μόνες τους.
Τις τελευταίες μέρες βλέπουμε πρωτοφανείς δηλώσεις από τους πιο πάνω, που μάλιστα πριν 3 χρόνια θεωρούσαν το τραπεζικό σύστημα υπόδειγμα προς μίμηση. Για παράδειγμα, ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ χαρακτήρισε τώρα εγκληματική την αμέλεια του τραπεζικού συστήματος να μην προχωρά σε αναδιαρθρώσεις στα βιώσιμα δάνεια. Και πρόσθεσε ότι η αμέλεια αυτή εγκυμονεί κινδύνους για την προσπάθεια για ανάκαμψη της οικονομίας. Ακολούθησε με δήλωση του τις προάλλες ο Υπ. Οικονομικών (που ανέτρεψε την αντίληψη του αυτόματου πιλότου στην οικονομία όπου το τραπεζικό σύστημα επιβάλλει το δικό του ιδιωτικό συμφέρον) και κάλεσε τις τράπεζες να προχωρήσουν στις διεθνείς αγορές για να αντλήσουν κεφάλαια. Παρόμοιες δηλώσεις είχαμε και από την Κεντρική Τράπεζα και τον ΔΗΣΥ. Πως γίνεται ξαφνικά να ξέρουν οι εν λόγω πολιτικοί και αξιωματούχοι, ποια είναι η σωστή οικονομική ενέργεια που πρέπει να κάνει ο τραπεζικός τομέας; Δεν θα πρέπει να αφήσουμε τον τραπεζικό τομέα να επιλέξει μόνος του για το καλό μας(!), όπως έκανε μέχρι τώρα; Ξέρει καλύτερα ένας πολιτικός τι είναι το σωστό για τον ιδιωτικό τομέα των τραπεζών από τους ίδιους τους τραπεζίτες; Άλλαξαν ξαφνικά ιδεολογία;
Η εξήγηση είναι μάλλον πολύ απλή. Μόλις χτες αποκαλύφτηκε ότι η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών ενημέρωσε από τις αρχές Μαΐου 2014 τις κυπριακές τράπεζες (και προφανώς όλοι οι πάνω έγιναν κοινωνοί της εν λόγω απόφασης) ότι υποχρεωτικά θα έπρεπε οι τράπεζες να βρουν νέα κεφάλαια για τις ανάγκες τους που θα προκύψουν στον επικείμενο υπολογισμό των κεφαλαίων τους. Έτσι λοιπόν, γνωρίζοντας τις πρόσθετες ανάγκες κεφαλαίων ενόψει των επικείμενων ελέγχων των τραπεζών, ορισμένοι επέλεξαν να εμφανιστούν επικριτές και καθοδηγητές των τραπεζών και άλλοι προφήτες...
Η πραγματικότητα θα δείξει ότι απλά πρόκειται για μια πρόσκαιρη επικοινωνιακή παράσταση η οποία θα ξεφουσκώσει σύντομα και ότι δεν επικράτησε επιτέλους το δημόσιο συμφέρον πάνω από ιδεολογίες και ιδιωτικά συμφέροντα. Διαφορετικά, θα είχαν προχωρήσει ήδη προ καιρού σε παρόμοια παρέμβαση για μείωση στα δανειστικά επιτόκια, όπως έγινε για τα καταθετικά. Θα είχαν λειτουργήσει -αυτό που για χρόνια εισηγούμαστε- τον Εξώδικο Μηχανισμό Επίλυσης Τραπεζικών Διαφορών (ή Επίτροπο) παρέχοντας του τις ανάλογες εξουσίες για να ρυθμιστούν πολλές περιπτώσεις καταπλακωμένων από τα χρέη πολιτών και επιχειρήσεων. Θα είχαν προχωρήσει σε υποχρεωτικό νομικό πλαίσιο για αναδιάρθρωση των δανείων. Θα είχαν καταγγείλει τις καταχρηστικές και παράνομες πρακτικές των τραπεζών. Και τόσα άλλα.
Κώστας Μαυρίδης - Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S and D Group) - mavrides@ucy.ac.cy

ΑΓΝΟΙΑ Ή ΣΚΟΠΙΜΗ ΣΤΡΕΒΛΩΣΗ

Άγνοια ή σκόπιμη στρέβλωση;
Μετά τα συμβάντα τον Μάρτιο 2013 με το κούρεμα καταθέσεων, έκτοτε σε αμέτρητες συζητήσεις στα ΜΜΕ, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και αλλού, κυριαρχεί ένας έντονος προβληματισμός που ορισμένες φορές περιέχει στοιχεία «διχασμού». Οι δύο αντίθετες και ενίοτε παθιασμένες απόψεις -υπέρ και κατά- επικεντρώνονται στο κατά πόσον το αρχικό σχέδιο/συμφωνία για κούρεμα (όπως συμφωνήθηκε και υποστηρίχτηκε από την Κυβέρνηση και τον στενό περίγυρο συμβούλων του Προέδρου) ήταν καλύτερο από το δεύτερο. Μέσα στην αντιπαλότητα που επικράτησε και που πολλές φορές απέκρυβε πολιτικές σκοπιμότητες και όχι θεμιτές διαφορετικές απόψεις, η νηφάλια ανταλλαγή επιχειρημάτων κυρίως σε εμπιστευτικό επίπεδο προτού ληφθούν αποφάσεις, δεν έγινε ποτέ. Παρά ταύτα, προσωπικά και από την πρώτη στιγμή, πρωτοστάτησα στην επιστημονικά τεκμηριωμένη θέση ότι το όποιο κούρεμα εγγυημένων καταθέσεων -όπως προνοούσε η αρχική συμφωνία ανεξαρτήτως ποσοστού και υπό οποιαδήποτε μορφή π.χ. υπό μορφήν φορολογίας ή άλλωσπως-, θα ήταν τραγικό λάθος με αλυσιδωτές επιπτώσεις, κυρίως διότι αφαιρούσε την αντίληψη περί εγγυημένης κατάθεσης μέχρι 100,000 ευρώ. Ουσιαστικά, αφαιρούσε τον πάτο που επικρατούσε ως αντίληψη και μάλιστα σε ένα κράτος που στην πραγματικότητα ήταν υπό πτώχευση και επομένως, η διατήρηση και εμπέδωση της αντίληψης έπρεπε να είναι αδιαπραγμάτευτη. Πρόκειται για επιστημονικά αδιανόητη ενέργεια επειδή παραβιάζει θεμελιώδεις κανόνες που διέπουν τέτοιες περιστάσεις. Σε περιόδους αστάθειας και οικονομικής δυσπραγίας ενός κράτους, το εγγυημένο ποσό κατάθεσης που το κράτος εγγυάται, δεν ανατρέπεται αλλά εμπεδώνεται. Στην περίπτωση της Κύπρου με το κράτος ουσιαστικά υπό πτώχευση, η επιβεβαίωση της αντίληψης στα μάτια της κοινωνίας ότι το εγγυημένο ποσό παρέμενε εγγυημένο κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες έπρεπε να ήταν πρώτιστος στόχος. Κάποια κατανόηση για εκείνο το αδιανόητο λάθος μπορούσε να επιδειχθεί σε περίπτωση που είχε επιβληθεί κατόπιν απόφασης άλλων, όχι δικής μας. Ωστόσο, η Κυπριακή Κυβέρνηση εξήγησε τότε με … έπαρση ότι η συγκεκριμένη παράμετρος ήταν δική της πρόταση κατόπιν των «σκληρών διαπραγματεύσεων» στο Eurogroup.
Αφορμή για τα πιο πάνω έδωσε ένας μύθος που ανακυκλώνεται έκτοτε με πρόσφατο κρούσμα στις 8/8/14 όταν ο εκπρόσωπος της Ομοσπονδίας Εργοδοτών και Βιομηχάνων (ΟΕΒ) υποστήριξε με … την βεβαιότητα της απόλυτης αλήθειας το αρχικό σχέδιο και καταφέρθηκε με πρωτοφανείς χαρακτηρισμούς και χλευαστικό τρόπο εναντίον εκείνων που «πωλούν πατριωτισμό και μαγκιά» επειδή αντέδρασαν. Δεν χρειάζεται να αναλυθούν επιστημονικά τα τρωτά της πρώτης πρότασης σήμερα. Τότε, ο καθένας μπορούσε να σταθμίσει την βαρύτητα κάθε επιχειρήματος και να αποφανθεί για το καλύτερο υπό τις περιστάσεις. Σήμερα, ενάμιση χρόνο μετά και με δεδομένο ότι ένα μήνα περίπου μετά το κούρεμα ξεκαθάρισε ότι το πρώτο σχέδιο είχε ακυρωθεί εντός 24 ωρών από την συμφωνία του, η επιμονή σε τέτοιο λεκτικό, δημιουργεί τεράστιο θέμα. Είτε οφείλεται σε άγνοια ή σκόπιμη στρέβλωση, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μ. Ντράγκι δήλωσε ΔΗΜΟΣΙΑ (4 Απριλίου 2013) ότι εκείνη η αρχική συμφωνία στο Eurogroup ακυρώθηκε την επόμενη μέρα επειδή κρίθηκε σοβαρό λάθος να φορολογηθούν οι εγγυημένες καταθέσεις. Δυστυχώς, πολιτικοί, δημοσιογράφοι και άλλοι … ειδικοί επιμένουν να προβάλλουν ως σωστική επιλογή κάτι που ουσιαστικά δεν υπήρξε ποτέ ως επιλογή.
Στον ουσιώδη χρόνο είχαμε υποβάλει συγκεκριμένες προτάσεις επειδή εκτιμούσαμε ότι η ακολουθούμενη πολιτική θα διόγκωνε τα τραπεζικά προβλήματα και θα απομυζούσε την κοινωνία. Σήμερα, με καθυστέρηση έστω, κάποιοι αναγνωρίζουν την αποτυχία της διαχείρισης μετά το μνημόνιο, αλλά προφανώς πρόκειται για επικοινωνιακό τέχνασμα με απωθημένα που παραπέμπουν ακόμη και στο Κυπριακό. Σε τι άλλο αποσκοπεί η επαναλαμβανόμενη χλευαστική αναφορά για ψευδοπατριώτες και «ηρωικά ΟΧΙ που μας κατέστρεψαν», την στιγμή που το πρώτο σχέδιο δεν υπήρξε καν ως επιλογή; Και γιατί έγινε όλη εκείνη η συζήτηση στη Βουλή και στην κοινωνία εφόσον οι αρμόδιοι γνώριζαν; Αυτά καταγράφονται ώστε καθένας να αξιολογήσει νηφάλια την αξιοπιστία και καλοπιστία όλων όσων επιδιώκουμε ρόλο στον δημόσιο προβληματισμό σήμερα.
Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S and D) costas.mavrides@europarl.europa.eu

ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΓΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΗΤΗΡΙΟ ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΗΣ 40ης ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

Στο προηγούμενο άρθρο μου παρέθεσα έναν νηφάλιο απολογισμό της συνολικής οικονομικής πολιτικής που σχεδιάστηκε πριν ενάμιση χρόνο –μετά το κούρεμα καταθέσεων και το μνημόνιο- και ακολουθήθηκε έκτοτε. Ο απολογισμός στηρίχτηκε στις πρόσφατες ομολογίες αποτυχίας από εκείνους που σχεδίασαν και στήριξαν την κυβερνητική πολιτική (π.χ. από τον Αβέρωφ Νεοφύτου μέχρι τους συμβούλους του Προεδρικού για την οικονομία). Ο δεδηλωμένος στόχος ήταν τότε ο περιορισμός των προβληματικών δανείων, η σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος και η επανεκκίνηση της οικονομίας. Ελάχιστοι τεκμηριώναμε τότε ότι οι συγκεκριμένες πολιτικές θα χειροτέρευαν τα πράγματα και προτείναμε -με επιδίωξη τους ίδιους στόχους- συγκεκριμένες προτάσεις (για επιτόκια, αναδιαρθρώσεις δανείων, παράνομες πρακτικές και καταχρηστικές χρεώσεις των τραπεζών κ.ά.). Σήμερα, τα προβληματικά δάνεια διογκώθηκαν στο τραπεζικό σύστημα και η επανεκκίνηση της οικονομίας αναβάλλεται παρακάτω (που θα προκύψει κάποτε ως αποτέλεσμα συγκυριών και όχι πολιτικού σχεδιασμού). Ωστόσο, η ομολογία της αποτυχίας αποδείχτηκε άλλο ένα επικοινωνιακό τέχνασμα για να καθηλωθεί η κοινωνία και όχι για αλλαγή πολιτικής. Και αυτά δεν γράφονται για να απαλλαχτεί των ευθυνών της η Κυβέρνηση Χριστόφια-ΑΚΕΛ. Τα λάθη (ενδεχομένως και σκόπιμες επιλογές) σε ενάμιση χρόνο μνημονιακής διαχείρισης δεν απαλλάσσουν την Κυβέρνηση-ΔΗΣΥ ούτε της επιτρέπουν να μεταθέτει τις δικές της καταστροφικές επιλογές σε άλλους. Αυτά τα επικοινωνιακά τεχνάσματα δεν ξεγελούν αλλά εξοργίζουν.
Επιμένω λοιπόν ότι το θέμα των εκποιήσεων δίνει αφορμή για αξιολόγηση της συνολικής διαχείρισης εντός μνημονίου. Μετά το μνημόνιο, επικράτησε μια συγκεκριμένη πολιτική προσέγγιση βάσει της οποίας η Κυβέρνηση μετέφερε διά νόμου (υποχρεωτικά) τις ζημιές και τους κινδύνους των τραπεζών -μαζί με άλλα βάρη- στις πλάτες των αμέτοχων πολιτών. Το αποτέλεσμα φανερώνει ότι στην πράξη αυτό λειτούργησε εις βάρος της οικονομίας, της κοινωνίας και της απονομής δικαιοσύνης βάσει ευρωπαϊκών νομοθεσιών. Δυστυχώς, η ίδια δοκιμασμένη και αποτυχημένη προσέγγιση είναι ενσωματωμένη στο νομοσχέδιο περί εκποιήσεων ως έχει, το οποίο στην πράξη θα αποτελέσει μαζικό κούρεμα στις τιμές των ακινήτων και τις περιουσίες των πολιτών αφού είτε χρωστά κάποιος είτε όχι, οι τιμές θα καταρρεύσουν επηρεάζοντας όλους.
Δείγμα της επικοινωνιακής στρέβλωσης είναι ότι οι παρεμβάσεις υπέρ των τραπεζών γίνονται στο όνομα της ελεύθερης οικονομίας ενώ οτιδήποτε θα μπορούσε να εξισορροπήσει την κατάσταση απορρίπτεται διότι αντιβαίνει τους κανόνες της ελεύθερης οικονομίας (!), δεν το δέχεται η Τρόικα ή επαφίεται στην καλή προαίρεση των τραπεζών ως να πρόκειται για φιλανθρωπικά ιδρύματα. Ανάμεσα στα πολλά που επικοινωνιακά εκφράστηκαν, δύο δείχνουν περίτρανα μέχρι που μπορεί να φτάσει η στρέβλωση και παραπλάνηση. Το τραπεζικό λόμπυ επιμένει ότι «όποιος δανείστηκε από τράπεζα πρέπει να το πληρώσει» και σε αυτό στοχεύουν τα διάφορα νομοσχέδια και πολιτικές τους. Αυτό, από εκείνους που θεώρησαν λογικό να κατασχεθούν οι αποταμιεύσεις των καταθετών που «δάνεισαν» τα χρήματα τους στις τράπεζες διότι «η κατάθεση εμπεριέχει ρίσκο», ενώ όταν οι τράπεζες δανείζουν δεν πρέπει να αναλαμβάνουν κανένα απολύτως επιχειρηματικό ρίσκο! Το κυπριακό συγκρότημα εξουσίας στρεβλώνει βασικούς κανόνες της αγοράς και της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για να διασφαλίζει το τραπεζικό σύστημα εις βάρος της κοινωνίας που καθηλωμένη από τα ΜΜΕ παρακολουθεί.
Ο άλλος μύθος που ανακυκλώνεται ακόμη (το μεσημέρι 8/8/14 το προέβαλε ο Μ. Πήλικος, εκπρόσωπος της ΟΕΒ στο ΡΙΚ) είναι πως αν επικρατούσε η αρχική πρόταση για κούρεμα καταθέσεων (με κούρεμα και των εγγυημένων καταθέσεων), όλα θα ήταν πολύ καλύτερα. Ο εκπρόσωπος της ΟΕΒ αναφέρθηκε με χλευαστικό τρόπο σε εκείνους που «πωλούν πατριωτισμό και μαγκιά» επειδή αντέδρασαν στην πρώτη πρόταση για κούρεμα. Δεν χρειάζεται καν να αναλύσει ένας επιστημονικά τα τρωτά της πρώτης πρότασης. Ούτε ξέρω αν πρόκειται για άγνοια ή σκόπιμη στρέβλωση. Πάντως, είτε αρέσει είτε όχι, γεγονός είναι ότι ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μ. Ντράγκι δήλωσε ΔΗΜΟΣΙΑ (4 Απριλίου 2013) ότι εκείνη η αρχική συμφωνία στο Eurogroup ακυρώθηκε εντός 24 ωρών επειδή κρίθηκε σοβαρό λάθος να κουρευτούν οι εγγυημένες καταθέσεις. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι και άλλοι … ειδικοί επιμένουν να προβάλλουν ως σωστική επιλογή κάτι που ουσιαστικά δεν υπήρξε ποτέ ως πρόταση αλλά ακυρώθηκε εντός 24 ωρών. Αν υπάρχει κάποιος … μάγκας ας διαψεύσει επίσημα την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S and D) costas.mavrides@europarl.europa.eu

ΣΤΡΕΒΛΩΣΗ, ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ, Ή ΑΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ 1974;

Στις 24 Ιουλίου 2014 (χτες Πέμπτη), καθοδόν προς την Κύπρο από Βρυξέλλες, έτυχε να διαβάζω την εφημερίδα "Έθνος". Στη σελ. 3, υπήρχε στήλη με τίτλο "ΓΝΩΜΗ" όπου εκφράζεται η θέση της εφημερίδας. Στην προκειμένη περίπτωση το θέμα ήταν "Η πρόκληση 40 χρόνια μετά" με αφορμή τα σαράντα χρόνια από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα στις 24 Ιουλίου 1974. Η εφημερίδα ΔΕΝ έκανε οποιαδήποτε αναφορά στην προδοσία και τραγωδία της Κύπρου και στο γεγονός ότι Χούντα έπεσε υπό το βάρος των συμφορών, του αίματος και των χιλιάδων νεκρών που επισώρευσε στην Κύπρο η στάση της με αποτέλεσμα την επαναφορά της όποιας δημοκρατίας στην Ελλάδα. Η εφημερίδα αναφερόταν στην "απόδοση τιμών σε όσους έδωσαν τον αντιδικτατορικό αγώνα" (!), το οποίο φυσικά δεν παραπέμπει στην Κύπρο. Ούτε καν αναφορά στην "τραγωδία της Κύπρου" που είναι μια γενικά αποδεκτή αναφορά, παρόλο που συγκαλύπτει την προδοσία της Κύπρου. Μια αναφορά σε προδοσία αναπόφευκτα δημιουργεί και ερωτήματα για το ποιος διέπραξε την προδοσία. Η εφημερίδα ωστόσο επέλεξε να στρεβλώσει την Ιστορία, την Ιστορία την οποία όχι απλά είναι γνωστή, αλλά κάποιοι βιώσαμε μέσα από αντιξοότητες και καταφέραμε να επιβιώσουμε ως πρόσφυγες στην υπόλοιπη ελεύθερη Κύπρο. Ευτυχώς, που στην ίδια έκδοση δύο δημοσιογράφοι με κείμενα τους (Γ. Δελαστίκ και Μ. Ιγνατίου σελ. 10 και σελ. 40 αντιστοίχως) αναφέρονται στην "Χούντα (που) διαλύθηκε λόγω της προδοσίας της Κύπρου".
Συνήθως, οι ανακρίβειες περιέχονται σε αρθρογραφία και όχι στην επίσημη θέση μιας εφημερίδας. Εδώ όμως έχουμε την εφημερίδα να στρεβλώνει τα γεγονότα και ως αποτέλεσμα να παραπλανεί τους αναγνώστες της ενώ στο κείμενο της αναφέρεται σε "όραμα για το μέλλον". Το όποιο «όραμα για το μέλλον» έχει η εφημερίδα δεν χρειάζεται να οικοδομηθεί πάνω στην στρέβλωση της ιστορικής αλήθειας που είναι και τόσο πρόσφατη. Αν το σχετικό δημοσίευμα είναι αποτέλεσμα άγνοιας ή αδιαφορίας, επί της ουσίας δεν αλλάζει κάτι. Αντιθέτως, είναι και αυτό σύμπτωμα της στενόχωρης αντίληψης που επικρατεί για δεκαετίες στα μυαλά της αθηνοκεντρικής εξουσίας και των παραγώγων της που επικεντρώνονται στη δική τους επιβίωση, θυσιάζοντας ιστορικά τμήματα του έθνους. Εμείς, ως κυπριακός ελληνισμός, αναπόσπαστο τμήμα του ιστορικού ελληνισμού, προσδοκούμε τουλάχιστον στην ιστορική αλήθεια που δεν επηρεάζεται από σκοπιμότητες ούτε από την οικονομική κρίση. Προφανώς, κάποιοι στην Αθήνα θα βολεύονταν πολιτικά καλύτερα σήμερα αν δεν υπήρχαμε. Όμως και αυτό το ελάχιστο ενοχλεί διότι αναδεικνύει τις σημερινές ευθύνες και την ιδιοτέλεια τους που υπερτερεί ενάντια στο συμφέρον του μείζονος ελληνισμού. Αν όχι, τουλάχιστον ας σταματήσει αυτή η στρέβλωση με μια απολογία και αποκατάσταση της αλήθειας. Φυσικά, η ελληνική μας παιδεία και συνείδηση, επιτρέπει να αντιπαραθέτουμε τους παροδικούς πολιτικάντηδες και ιδιοτελείς από τις διαχρονικές αξίες του ελληνισμού.
Κώστας Μαυρίδης – Ευρωβουλευτής Κύπρου (Δημοκρατικό Κόμμα)
costas.mavrides@europarl.europa.eu

ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΩΖΟΥΝ ΟΙ ΘΕΩΡΙΕΣ ΤΟΥΣ

Το θέμα των εκποιήσεων είναι ευκαιρία για να αξιολογήσουμε τον συνολικό οικονομικό σχεδιασμό όπως παρουσιάστηκε από τον Μάρτιο 2013 και όπως υλοποιήθηκε. Αυτό γίνεται με σκοπό τον νηφάλιο προβληματισμό για την περαιτέρω πορεία. Αμέσως μετά τις αποφάσεις στο Eurogroup, στα ΜΜΕ προβάλλονταν συνεχώς διάφοροι που με «επιστημονικό» λεκτικό εξηγούσαν γιατί το … κούρεμα ήταν η μόνη επιλογή και γιατί ο οικονομικός τους σχεδιασμός θα έφερνε σύντομα την επανεκκίνηση της οικονομίας και την ανάπτυξη. Ήταν μια έντεχνη συγκάλυψη πολιτικών σκοπιμοτήτων και ιδιοτέλειας που σερβιρίστηκε με τον μανδύα της επιστήμης στην ανυποψίαστη κοινωνία. Ακολούθησε επιλεκτικός «βομβαρδισμός» μονόλογων στις ειδήσεις, όπου κατάφεραν να καθηλώσουν τον κόσμο με τις θεωρίες τους και άρχισε η υλοποίηση του οικονομικού σχεδιασμού τους.
Στον αντίποδα, ελάχιστοι επιχειρηματολογούσαμε τότε ότι , ανεξαρτήτως προθέσεων, το αποτέλεσμα ήταν προδιαγραμμένο. Ο σχεδιασμός εκείνος εξυπηρετούσε στην πράξη στενά ιδιωτικά συμφέροντα με κυρίαρχο την παντοδυναμία του τραπεζικού συστήματος, εις βάρος της κοινωνίας, της οικονομίας και των κανόνων δικαίου. Ενάμιση χρόνο μετά, η διαπίστωση είναι απλή: ο οικονομικός σχεδιασμός για διαχείριση του μνημονίου έχει αποτύχει. Το ομολογεί εμμέσως ο Ν. Αναστασιάδης όταν επικρίνει τις τράπεζες για τις πρακτικές τους. Περισσότερο, το ομολογεί ο πρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος που τώρα (!) επικρίνει έντονα τις τράπεζες και σημειώνει ότι «η πεμπτουσία του όλου θέματος βρίσκεται στα υψηλότατα επιτόκια στην Κύπρο, τα υψηλότερα σε ολόκληρη την Ευρώπη… Πώς δεν θα εκτοξευθούν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια;» Οι πιο πάνω -μαζί με τους συμβούλους τους- σχεδίασαν και στήριζαν ένθερμα τις πολιτικές που σήμερα αρνούνται. Για παράδειγμα, επέμεναν στην παρέμβαση για μείωση μόνο των καταθετικών επιτοκίων και άφησαν την μείωση των δανειστικών στην μεγαλοψυχία των τραπεζών. Σήμερα, θεωρούν τα επιτόκια πεμπτουσία του όλου προβλήματος που αυξάνει τα προβληματικά δάνεια και επικρίνουν τις τράπεζες για τις πρακτικές τους. Είναι όμως οι ίδιοι που αλληθώριζαν όταν επιμέναμε με τεκμηριωμένες προτάσεις -τις οποίες υποβάλαμε- με στόχο να ξεκινήσει η πληρωμή δανείων προς τις τράπεζες, διαφορετικά η βόμβα των προβληματικών δανείων θα αυξανόταν. Αλληθώριζαν όταν προτείναμε την άμεση λειτουργία Εξώδικου Μηχανισμού Επίλυσης Τραπεζικών Διαφορών για αναδιάρθρωση των δανείων, με στόχο να ρυθμιστούν πολλά χρέη των μικρών επιχειρήσεων και προσώπων. Αλληθώριζαν όταν επιμέναμε σε νομοθετική παρέμβαση -όπως συστήνει η ευρωπαϊκή νομοθεσία- για κατάργηση όλων των παράνομων χρεώσεων και καταχρηστικών πρακτικών και προνοιών που οι τράπεζες περιέχουν στα δάνεια τους αλλά οι αρμόδιοι για χρόνια συγκαλύπτουν εις βάρος της κοινωνίας και της οικονομίας.
Ο απολογισμός της διαχείρισης και εφαρμογής του σχεδιασμού για την οικονομία με επίκεντρο τον τραπεζικό τομέα έχει αποτύχει. Και οι προτεινόμενες νομοθεσίες ως έχουν σήμερα (περί εκποιήσεων και φορολογίας ακινήτων ) θα εκτοξεύσουν τα προβληματικά δάνεια και θα καταρρεύσουν τις τιμές των ακινήτων με αλυσιδωτές επιπτώσεις. Ως έχουν τώρα οι νομοθεσίες, είναι ως να συνομολογήθηκαν για να προκαλέσουν αλυσιδωτές επιπτώσεις για τις οποίες ίσως κάποιοι απολογούνται μετά από χρόνια. Πάντως, ο εκμηδενισμός της εμπιστοσύνης προς το καταθετικό σύστημα έγινε στο όνομα της αποκατάστασης της εμπιστοσύνης από τον τότε αρμόδιο Υπουργό με το κούρεμα. Σήμερα, στο όνομα του εκσυγχρονισμού και της προόδου παρέχονται στο ένοχο τραπεζικό σύστημα εργαλεία για περαιτέρω κατάρρευση των αξιών των ακινήτων. Κάποιες σοβαρές αλλαγές προβλήθηκαν που απαιτούν θέληση (π.χ. να διαγράφεται ολόκληρο το ποσό του δανείου όταν εκποιείται το δάνειο και επίσπευση αναδιαρθρώσεων δανείων) αλλά δεν ξέρω αν υπάρχει χρόνος πλέον για ανατροπή της κατάστασης. Τουλάχιστον, ας επιχειρηθεί επιτέλους τώρα ένας ορθολογιστικός σχεδιασμός υπέρ της οικονομίας (όχι μόνο των τραπεζών) μακριά από … θεωρίες. Χωρίς ρευστότητα εντός των τραπεζών με το υφιστάμενο αρνητικό περιβάλλον, χειρότερα έπονται. Συγκεκριμένες προτάσεις υποβλήθηκαν προς το Προεδρικό πριν από ένα χρόνο περίπου με την υπόδειξη ότι η κριτική είναι καλή φτάνει να προτείνει κάτι καλύτερο.
Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S and D) costas.mavrides@europarl.europa.eu

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ;

Στην Κύπρο δεν υπάρχει κάποιος που να ομολογεί δημόσια ότι αποδέχεται την όποια «λύση» απαιτεί η Τουρκία. Επιπλέον, η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών, δηλώνει ότι πρέπει να καταγγέλλεται με κάθε ευκαιρία η Τουρκία για τα εγκλήματα της στην Κύπρο. Αυτό υποστηρίζουν φραστικά το Προεδρικό (Πρόεδρος και ο γνωστός περίγυρος) όταν αυτό επιβάλλουν οι επικοινωνιακές ανάγκες εντός Κύπρου. Αλλά, από την θεωρία ως την πράξη, όπως διαμορφώνεται η εξωτερική μας πολιτική, υπάρχει ένα χάσμα. Όταν η αντίθεση ανάμεσα στα λόγια και στις πράξεις γίνεται στις αντικατοχικές εκδηλώσεις, καταντά εκνευριστικό σε όσους ζούμε την πραγματικότητα και εκτός Κύπρου.
Συγκεκριμένα, στις 14/7/2014, μετά από πολύμηνη εργασία υπό την καθοδήγηση του Καθηγητή E. Kontorovich (Πανεπιστήμιο Northwestern-ΗΠΑ) και του Οργανισμού Shurat-Ha Din που δραστηριοποιείται στα ανθρώπινα δικαιώματα, υποβάλαμε (ως Ευρωβουλευτής μαζί με την Ομάδα Cypriots Against Turkish War Crimes) καταγγελία στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο στη Χάγη. Η καταγγελία στρέφεται εναντίον Τούρκων αξιωματούχων για διάπραξη εγκλημάτων πολέμου στο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου με επίκεντρο τον εποικισμό. To Καταστατικό του Δικαστηρίου απαγορεύει σε κατοχική δύναμη να μεταφέρει άμεσα ή έμμεσα πληθυσμό της σε κατεχόμενα εδάφη άλλης χώρας. Στις 17/7/2014, τρεις μέρες μετά την καταγγελία, ο Υπ. Εξ. της Κύπρου σε άρθρο για την «Ημέρα Διεθνούς Ποινικής Δικαιοσύνης» εξηγούσε τα θετικά από την λειτουργία του εν λόγω Δικαστηρίου ώστε η Κύπρος συμμετέχει «με υπερηφάνεια στον εορτασμό της επετείου», χωρίς λέξη για εποικισμό και χωρίς αναφορά στην καταγγελία της Τουρκίας. Το χάσμα από τα λόγια στην πράξη είναι ολοφάνερο. Ενώ η Κύπρος προσχώρησε στην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου από την ίδρυσή του (2002) και οι καταγγελίες επικεντρώνονται με τεκμηρίωση στον εποικισμό και τη συνεχιζόμενη ανάπτυξη τουρκικών οικισμών στα κατεχόμενα έκτοτε, εντός Κύπρου επικρατούν … θεωρίες.
Δεν ξέρουμε το αποτέλεσμα επειδή το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο γίνεται αποδέκτης πολλών καταγγελιών από τις οποίες εξετάζει ένα μικρό ποσοστό. Ωστόσο, η καταγγελία αναδεικνύει διάφορα οφέλη. Πρώτον, αναδεικνύεται ότι μέρος του Κυπριακού προβλήματος δεν είναι πολιτικό, αλλά έγκλημα πολέμου. Επίσης, μια πιθανή συμμετοχή Τουρκοκυπρίων θα καθιστά την Τουρκία πιο έκθετη. Τρίτον, δεκάδες ΜΜΕ ανά τον κόσμο [(από τον Αλ Τζατζίρα μέχρι την Washιgnton Post (ΗΠΑ)), αναμετέδωσαν την καταγγελία. Αυτό επικοινωνιακά θα ήταν πολλαπλάσιο αν βοηθούσε η Κυπριακή Κυβέρνηση. Ταυτοχρόνως, η στήριξη από άλλους διευρύνεται π.χ. ο Οργανισμός "Lobby-for-Cyprus" στο Ηνωμένο Βασίλειο αποφάσισε να προσυπογράψει την καταγγελία εναντίον Τούρκων αξιωματούχων για το έγκλημα του εποικισμού. Επίσης, με άρθρο του στην εφημερίδα Cyprus Mail, ο πρώην Πρέσβης Αντρέας Ιακωβίδης αξιολόγησε ως θετική κίνηση την καταγγελία που έπρεπε να γίνει προ καιρού. Ο κ. Ιακωβίδης διετέλεσε πρέσβης της Κύπρου στην Ουάσιγκτον, μόνιμος αντιπρόσωπος στα Ηνωμένα Έθνη και υπέγραψε τη Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1982 (πράγμα που επέτρεψε στην ρύθμιση ΑΟΖ), όταν άλλοι … φλυαρούσαν με θεωρίες.
Παρεμπιπτόντως, στις 20 Ιουλίου 2014, Σουηδή Ευρωβουλευτής κατάγγειλε με άρθρο της την παράνομη τουρκική κατοχή και την Τουρκία επειδή «εφαρμόζει ένα συστηματικό σχέδιο εποικισμού στο κατεχόμενο βόρειο μέρος του νησιού» (είμαστε σε επικοινωνία και θα συμμετέχουμε στις αντικατοχικές εκδηλώσεις 9 Αυγούστου 2014 στην Κύπρο). Πώς να αισθάνεται κάποιος Κύπριος Ευρωβουλευτής όταν άλλοι εκτός Κύπρου υποδεικνύουν δηκτικά ότι η Κυπριακή Κυβέρνηση δεν θέλει τέτοιες καταγγελίες επειδή αναστατώνουν το κλίμα των συνομιλιών; Να υποθέσουμε ότι μαζί με την Τουρκία που εύχεται να μην προχωρήσει το Δικαστήριο σε ανακριτική διαδικασία για το έγκλημα του εποικισμού, το ίδιο εύχεται και το δικό μας Προεδρικό με τον Υπ. Εξ.; Πάντως, η κυβερνητική άποψη δεν είναι άποψη πολλών διπλωματών μας οι οποίοι βλέπουν με αγωνία το χάσμα ανάμεσα στα λόγια και στις πράξεις.
Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S and D) - costas.mavrides@europarl.europa.eu

ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥΣ!"

Ο πιο πάνω τίτλος είναι από αρθρογραφία μου επί Κυβέρνησης Δ. Χριστόφια για την ασυγχώρητη καθυστέρηση στη λήψη μέτρων για την οικονομία, με τα προβλήματα να υπερδιογκώνονται. Με τον ίδιο τίτλο επανήλθα μετά τα συμβάντα Μάρτιο 2013 λόγω καθυστέρησης στην υιοθέτηση ορθολογιστικών μέτρων βάσει της νέας πραγματικότητας εντός μνημονίου. Επειδή οι εκάστοτε προτάσεις πρέπει να υλοποιούνται στην ώρα τους για να φέρουν το προσδοκούμενο αποτέλεσμα, προτείναμε μέτρα που εξαρτώνται από τα χέρια μας για ενδυνάμωση της κοινωνίας και οικονομίας, με στόχο την ορθολογιστική αλλαγή της επικρατούσας αντίληψης με παράλληλη ενδυνάμωση του τραπεζικού συστήματος.
Παραθέτω συνοπτικά τις κύριες εισηγήσεις (αλληλοσυνδεόμενες και μέρος ενός συνολικού πλαισίου πολιτικής): α) Παρέμβαση για ταυτόχρονη μείωση καταθετικών και δανειστικών επιτοκίων β) Σύσταση Εξώδικου Μηχανισμού Επίλυσης Τραπεζικών Διαφορών ώστε να ομαλοποιούνται προβληματικά δάνεια (προσώπων και επιχειρήσεων) χωρίς δικηγόρους και δικαστήρια γ) Ακύρωση των καταχρηστικών προνοιών και πρακτικών (όπως επιβάλλει η σχετική Ευρωπαϊκή Οδηγία) που ασκούνται από το τραπεζικό σύστημα για χρόνια στην Κύπρο δ) Προώθηση της προπληρωμής μέρους των δανείων με μετρητά, έναντι αφαίρεσης τόκων για να υπάρξει εισροή χρημάτων προς το τραπεζικό σύστημα χωρίς φόβο νέου κουρέματος και ε) απονομή δικαιοσύνης. Τα πλεονεκτήματα πολλά και ουσιαστικά με μείωση επιτοκίων, αύξηση ρευστότητας, ανταγωνισμό, σταθεροποίηση τραπεζικού συστήματος, ενδυνάμωση της εμπιστοσύνης κ.ά. Παραθέτω ενδεικτικά μια πρόταση από το τότε σχετικό κείμενο: «Σε σχέση με τα προβληματικά δάνεια η αντίληψη για επικείμενη μαζική εκποίηση ακινήτων (δεν έχει σημασία αν οι εκποιήσεις θα συμβούν σε 2 ή 3 χρόνια) θα συντρίψει τις τιμές ακινήτων γενικότερα με πολλαπλές αρνητικές επιπτώσεις από ΤΩΡΑ, επειδή έτσι λειτουργεί η οικονομία.» Για ενάμιση χρόνο έγιναν άλλα και ΤΙΠΟΤΑ από τα πιο πάνω. Σήμερα, κάποιες εισηγήσεις μας προβάλλονται από κόμματα και φορείς αλλά και άτομα που έκαναν τα πάντα για να μην υιοθετηθούν.
Μετά τον Μάρτιο 2013 (κούρεμα καταθέσεων), μεθοδεύτηκε ο … «νέος διχασμός» με το πρώτο σχέδιο κουρέματος (που συμφώνησε και στήριζε η Κυβέρνηση αλλά απέρριψε η Βουλή) και το δεύτερο σχέδιο που υιοθετήθηκε μετά από μια βδομάδα. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με δηλώσεις Μ. Ντράγκι ξεκαθάρισε ότι το πρώτο σχέδιο κουρέματος κρίθηκε λανθασμένο και ακυρώθηκε αμέσως την επόμενη μέρα σε συνεδρία του Eurogroup. Η ακύρωση ήταν γνωστή ΜΟΝΟ στην Κυβέρνηση η οποία επέτρεψε να εξελιχθεί στην Κύπρο ένα επικοινωνιακό παιγνίδι ότι υπήρχε πρώτο σχέδιο, που απορρίφθηκε από την Βουλή και έτσι καταλήξαμε στο δεύτερο. Έκτοτε, ο ίδιος ο Πρόεδρος επεσήμανε δημόσια ότι το πρώτο ήταν καλύτερο αλλά απορρίφθηκε από την Βουλή που … ευθύνεται για πολλές συμφορές. Στην πραγματικότητα, πρώτο σχέδιο ως επιλογή δεν υπήρξε. Το πρώτο σχέδιο ακυρώθηκε μερικές ώρες μετά που συμφωνήθηκε κατόπιν συνεδρίας του Eurogroup στην οποία συμμετείχε η Κυπριακή Κυβέρνηση. Βάσει των γεγονότων, η ακύρωση του πρώτου σχεδίου αποσιωπήθηκε από την Κυβέρνηση για να απορριφθεί από την Βουλή η οποία πλέον κατηγορείται ότι «αν το αποδεχόταν τα πράγματα θα ήταν καλύτερα» σύμφωνα με το Προεδρικό και διάφορους παρατρεχάμενους. Πρόκειται για επικοινωνιακό τερατούργημα στην πλάτη της κοινωνίας που ακόμη χρησιμοποιείται ενάντια στην αλήθεια. Και δεν είναι θέμα διαφορετικής άποψης.
Ενώ λοιπόν εντός Κύπρου επικρατεί η εικόνα ενάντια στην ουσία, με το επικείμενο κούρεμα ακινήτων θα έχουμε αλυσιδωτές αρνητικές επιπτώσεις. Έτσι οι σχεδιαστές «λύνουν» και το πρόβλημα των αποζημιώσεων ελληνοκυπριακών κατεχόμενων μας περιουσιών. Στο Σχ. Ανάν οι αποζημιώσεις δημιουργούσαν τεράστιο χάσμα λόγω διαφοράς στις τιμές μεταξύ ελευθέρων περιοχών και κατεχομένων, που απαιτούσε δεκάδες δις ευρώ προς τους Ε/κ ιδιοκτήτες αλλά χρήματα δεν υπήρχαν. Τότε, επινοήθηκε η αυτοαποζημίωση με παροχή «ομολόγων» του ανανικού κρατιδίου στους Ε/κ ιδιοκτήτες. Τώρα, με την συντριβή των τιμών της γης στις ελεύθερες περιοχές, το χάσμα μειώνεται δραστικά και ως πρόβλημα εξουδετερώνεται. Δεν ξέρω αν τυχαία οι εγχώριοι σχεδιαστές των πρόσφατων επικοινωνιακών τερατουργημάτων ανήκουν όλοι στην τότε πλατφόρμα του ανανικού ΝΑΙ.


Κώστας Μαυρίδης - Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S and D) - costas.mavrides@europarl.europa.eu