«Επιτροπή»: Νόμιμη ή Παράνομη;

Τώρα που οι μύθοι διαλύονται και γίνεται αντιληπτό πως η «Επιτροπή» αποζημιώσεων αποκτά Ε/κ κατεχόμενες ιδιοκτησίες με ποσό γύρω στο 7% της αξίας τους (μετά από χρεώσεις και προμήθειες δικηγόρων, μεσαζόντων, εκτιμητών, «ΦΠΑ» καθεστώτος κ.ά.), θεωρώ φρόνιμο να προχωρήσει ο διάλογος ένα βήμα παρακάτω, για το τι σημαίνει όταν η Τουρκία μέσω της «Επιτροπής» αποχτά Ε/κ γη.  Κυβέρνηση, Γενικός Εισαγγελέας, κόμματα και βουλευτές εκθέτουν την «Επιτροπή» για την αναποτελεσματικότητά της αλλά δεν αμφισβητούν τη νομιμότητα της. Όμως, άλλο η αναποτελεσματικότητα και άλλο η παρανομία (έλλειψη νομιμότητας). Πρόκειται για τεράστια διαφορά με ανυπολόγιστες νομικές και πολιτικές συνέπειες.  

Το ΕΔΑΔ –όργανο του Συμβουλίου της Ευρώπης- περιορίζεται σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη βάση σχετικής Σύμβασης και είναι αυτό που με απόφαση του (Δημόπουλος) νομιμοποίησε προς το παρόν την «Επιτροπή». Το ΕΔΑΔ δεν διαθέτει μηχανισμό εφαρμογής των αποφάσεων του αλλά επαφίεται σε ΠΟΛΙΤΙΚΗ πίεση π.χ. πίεση στην Τουρκία να την εφαρμόσει. Στην γνωστή περίπτωση Τ. Λοιζίδου, εκδόθηκε απόφαση πριν περίπου 15 χρόνια και αργότερα η Τουρκία πλήρωσε ένα ποσό (περιελάμβανε αποζημίωση για απώλεια χρήσης) επειδή έκρινε πως εξυπηρετούσε τις πολιτικές της επιδιώξεις και έκτοτε ΔΕΝ πλήρωσε οτιδήποτε άλλο, ούτε παρέδωσε την περιουσία στην ιδιοκτήτρια όπως προνοούσε η απόφαση του Δικαστηρίου.

Το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) – ανήκει στην Ε.Ε. – διαθέτει μηχανισμό εκτέλεσης των αποφάσεων όπου είναι εφικτό και σκοπό έχει την προστασία των πολιτών  της Ε.Ε. (υπό αυτή την έννοια, δεν περιλαμβάνει πολίτες χωρών όπως η Τουρκία αφού δεν είναι μέλος της Ε.Ε.). Στην υπόθεση Αποστολίδης εναντίον Όραμς, το ΔΕΚ έκρινε τελεσίδικα ότι στα κατεχόμενα ισχύει η νομιμότητα (το κτηματολόγιο) της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οτιδήποτε άλλο είναι παράνομο. Ούτε ο χρόνος από το 1974 επηρέασε την απόφαση, ούτε τα δικαιώματα του «χρήστη», ούτε αν υπάρχει διαθέσιμο αποτελεσματικό ένδικο μέσο (η «Επιτροπή»). Το ΔΕΚ εκδικάζοντας βάσει του ΣΥΝΟΛΟΥ του κοινοτικού δικαίου (παραβιάσεις παντός είδους, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οτιδήποτε άλλο) αποφάσισε στην περίπτωση ότι η ανέγερση κατοικίας στα κατεχόμενα χωρίς την άδεια του Ε/κ ιδιοκτήτη, συνιστά παρανομία. Αυτό δεν αφορά ανθρώπινα δικαιώματα αλλά παραβίαση κρατικής/κοινοτικής νομοθεσίας και δεσμεύει την Κυπριακή Δημοκρατία. Συνεπώς, δεν μπορεί να λειτουργήσει η «Επιτροπή» (ως δικαστήριο που ανήκει την Τουρκία) στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς την άδεια του κράτους. Το γεγονός ότι η Τουρκία ασκεί έλεγχο στα κατεχόμενα (όπως το ΕΔΑΔ διαπίστωσε τόσες φορές), δεν εξυπακούει νομιμοποίηση της παρουσίας της. Το όποιο «δικαστήριο» ξένης και μάλιστα της εισβάλλουσας χώρας που λειτουργεί στην επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς έγκριση είναι ΠΑΡΑΝΟΜΟ. Από την άλλη, όποιος αποδέχεται τη νομιμότητα της «Επιτροπής», αποδέχεται νόμιμη παρουσία της Τουρκίας στην Κύπρο. Επομένως, οι προεκτάσεις της απόφασης του ΔΕΚ συγκρούονται με εκείνες του ΕΔΑΔ. Κατανοώ γιατί η Τουρκία συμπεριφέρεται ως εάν η απόφαση του ΔΕΚ να μην υπάρχει. Δεν κατανοώ γιατί αρμόδιοι φορείς και πρόσωπα εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας, κάνουν το ίδιο. Και γιατί θεωρούν ότι το ΕΔΑΔ υπερτερεί του ΔΕΚ; Πως θα αντιδρούσαν εάν δικαστική απόφαση κράτους της Ε.Ε. θέτει την κρατική/κοινοτική νομοθεσία υπεράνω του ΕΔΑΔ υπό ορισμένες περιστάσεις;  

Η μη αμφισβήτηση της νομιμότητας της «Επιτροπής», εξυπακούει αναγνώρισή της ως νόμιμου δικαστηρίου (!) της Τουρκίας στην Κύπρο και αυτό ανατρέπει την μέχρι τώρα παράνομη παρουσία της. Αυτή την ανατροπή θα την βρούμε μπροστά μας (σε αυτό το στάδιο, δεν θέλω να πω περισσότερα). Εάν όμως Κυβέρνηση, κόμματα και βουλευτές θέλουν, υπάρχει τρόπος για ουσιαστική συμβολή. Μπορούν να θεσπίσουν νομοθεσία που θα καθιστά την «Επιτροπή» παράνομη και τις αποφάσεις της άκυρες. Υπάρχει η νομική κάλυψη. Και γι αυτό θα επανέλθουμε. Άλλωστε, με βάση το σύνολο του κοινοτικού δικαίου όπως επιλαμβάνεται το ΔΕΚ, η «Επιτροπή» ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΗ.    

Κώστας Μαυρίδης                                                   mavrides@ucy.ac.cy

Η Άρνηση της Πραγματικότητας και ο Ελληνισμός

Πολλοί αγαπάμε την Ελλάδα και αγωνιούμε για τον ελληνισμό. Δεν σημαίνει όμως ότι εκείνος που εκφράζει ή νοιώθει το μεγαλύτερο βαθμό αγάπης και αγωνίας για τον ελληνισμό, έχει τη σωστή αντίληψη των πραγμάτων ή διαθέτει τη σωστή συνταγή για το μέλλον. Και δυστυχώς, αυξάνεται ολοένα ο αριθμός όσων δεν αποδέχονται την πραγματικότητα και βρίσκουν τρόπους να την στηρίξουν την άρνηση τους σε οικονομικούς δείχτες. Όμως, επειδή η πραγματικότητα είναι όντως δυσβάσταχτη, ας επικεντρωθούμε στα κύρια για να μην χαθούμε στα επιμέρους.

Πρώτον, χάριν εθνικής  αυτογνωσίας, οφείλουμε να παραδεχτούμε τα γεγονότα και να διαμορφώσουμε άποψη για το μέλλον με βάση την πραγματικότητα. Η κατανόηση των γεγονότων υποβάλλει ότι η Ελλάδα εκχώρησε κυριαρχικά δικαιώματα για να συνεχίσει να απολαμβάνει τις ευρώ-δανειακές δόσεις. Ένας θα μπορούσε να περιγράψει την Ελλάδα σήμερα ως χώρα φόρου υποτελής διότι λειτουργεί υπό το Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο. Σε άλλες εποχές θα το έλεγαν, επιτροπεία.

Δεύτερον, οι επιλογές ενώπιον μας είναι ΜΟΝΟ δύο. Είτε (α) η Ελλάδα παλεύει για παραμονή της στο ευρώ  (χωρίς 100% βεβαιότητα) είτε (β) φεύγει, εγκαταλείπει, εκδιώκεται ή όπως αλλιώς ονομαστεί με την όποια αβεβαιότητα αυτό συνεπάγεται. Αυτές είναι οι δύο επιλογές. Η έξοδος από το ευρώ θα παρασύρει την Ελλάδα σε οικονομική εξαθλίωση πιο κάτω από το σήμερα. Περιορίζομαι σ΄ ένα μόνο πράγμα εκ των προτέρων (σε αντίθεση με τους εκ των υστέρων «αναλυτές» που είναι πάντα σωστοί).  Μεγάλος αριθμός προϊόντων πρώτης ανάγκης για κατανάλωση από τον απλό κόσμο  (τρόφιμα, καύσιμα, φάρμακα κ.ά.) είναι εισαγόμενα. Υπό τις εξαιρετικά δύσκολες σημερινές συνθήκες ένας Έλληνας επιβιώνει με χίλια βάσανα. Η εισαγωγή της … «νέας δραχμής» θα είναι αναπόφευκτα σοβαρά υποτιμημένη σε σχέση με νομίσματα (π.χ. ευρώ, δολάριο)  και αυτό θα εξυπακούει ουσιαστική μείωση στην αγοραστική δύναμη του σημερινού οικογενειακού εισοδήματος. Για παράδειγμα, εάν το μηνιαίο εισόδημα 1000 ευρώ αγοράζει τώρα ένα συγκεκριμένο καλάθι προϊόντων πρώτης ανάγκης (τα περισσότερα εισαγόμενα), για την ίδια οικογένεια το εισόδημα πλέον σε δραχμές θα αγοράζει ένα σημαντικά μειωμένο καλάθι  προϊόντων.  Εν ολίγοις, θα προκύψει ουσιαστική περαιτέρω μείωση στο βιοτικό επίπεδο της κοινωνίας. Επειδή κάποιοι δυνατόν να έχουν διαφορετική άποψη, καλό είναι να την παραθέσουν τώρα εκ των προτέρων, ώστε να μπορούμε να κριθούμε όλοι μας. Για όσους θα προστρέξουν να αναφερθούν σε εθνική οικονομική αυτάρκεια με εγχώρια προϊόντα, απλά επιβεβαιώνουν την άρνηση της πραγματικότητας.

Η επιδίωξη για παραμονή στο ευρώ είναι καλύτερη εφόσον υπάρχει πολιτική που το καθιστά εφικτό στόχο. Γι αυτό και το όποιο «κούρεμα» στο δημόσιο χρέος θα πρέπει οπωσδήποτε να καθιστά εφικτή τη βιωσιμότητα του εναπομείναντος χρέους, δηλαδή να μπορεί να αποπληρωθεί. Πράγμα όμως που δεν επαφίεται στην Ελλάδα να αποφασίσει, αλλά είναι θέμα συναπόφασης με τους δανειστές της. Και φυσικά, το επιθυμητό θα ήταν να συνδυάζεται με σοβαρή οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα.  Αλλά, επιθυμητό δεν σημαίνει ότι θα γίνει στην πραγματικότητα αφού δεν το αποφασίζει η Ελλάδα.

Ολοένα όμως εμπεδώνονται απόψεις πως πρόκειται για μια διεθνή συνομωσία και ως απόδειξη προβάλλουν οικονομικούς δείχτες άλλων χωρών με συγκριτικά πολύ χειρότερη οικονομία από την Ελλάδα που δεν αντιμετωπίζουν τα δικά μας διλήμματα π.χ. εξωτερικός δανεισμός, Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν σε απόλυτες τιμές κ.ά. Αυτά τα στοιχεία μπορεί να προσομοιάζουν με εκείνα που μας έφεραν στο χάλι μας, αλλά δεν είναι τα ίδια με εκείνα που θεωρούνται τα πλέον σημαντικά από τους δανειστές μας. Όσο και αν μοιάζουν, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ. Στην ουσία πρόκειται για επιλεκτική πρόταξη που άλλωστε δεν έχουν αξία εφόσον έτσι το αξιολογούν οι δανειστές μας. Εντούτοις, υπάρχει καλή απόδειξη ότι κύρια κριτήρια σύγκρισης έγιναν για όλους τα ίδια (τα γνωστά κριτήρια Μάαστριχτ) που χρησιμοποιήθηκαν και ως δείχτες για εισδοχή στην ευρωζώνη πριν μια δεκαετία.  Αν κάποιοι επιμένουν και πάλι στην άρνησή τους, δεν υπάρχει επιχείρημα να τους μεταπείσει. Και όσο αυξάνονται, αυξάνεται και το ενδεχόμενο η Ελλάδα να οδηγηθεί στο περιθώριο –ίσως και στον ιστορικό αφανισμό-  για πολλά-πολλά χρόνια. Διότι η αγωνία για την τύχη της Ελλάδας δεν υποκαθιστά το εθνικά σωστό.

Κώστας Μαυρίδης                                                   mavrides@ucy.ac.cy

Στο δρόμο που χάραξε ο Ντάουνερ

Την ερχόμενη βδομάδα αρχίζει άλλη μια φάση των διαπραγματεύσεων, όπως καθορίστηκε από τα Η.Ε. στην πρόσφατη τριμερή συνάντηση στο Long Island της Νέας Υόρκης. Όσοι παρακολουθούν τα διαδραματιζόμενα με τον Ντάουνερ και Πάσκο, γνωρίζουν ότι εξαρχής  αποκαλύψαμε συγκεκριμένα στοιχεία και ενέργειές τους, μετά την απογοητευτική στάση που εκδήλωσαν αρμόδιοι στην διαπραγματευτική μας Ομάδα για το θέμα. Ανάμεσα στις πολλές δράσεις του βρώμικου δίδυμου,  ήταν και η συμπαιγνία με τον Τούρκο Μόνιμο Αντιπρόσωπο στο Συμβούλιο Ασφαλείας, πίσω από την πλάτη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ανάμεσα τους και αδικήματα για παρεμβάσεις προς Ευρωπαίους Δικαστές. Τι θα έπρατταν οι Τούρκοι, αν συνέβαινε εναντίον τους ένα από όσα συνέβησαν συνωμοτικά εναντίον της Ελληνικής πλευράς;

Δεν φταίει η πλευρά μας που ο Ντάουνερ ανέλαβε μεσολαβητής του ΟΗΕ, αλλά είναι η  στάση της ηγεσίας (από το Προεδρικό μέχρι τη λεγόμενη αντιπολίτευση) που τον εξέθρεψε στη συνέχεια έως σήμερα. Ενώ από πριν δύο χρόνια τεκμηριώναμε στη βάση εγγράφων τα κόλπα και τις πονηριές του Ντάουνερ για να εγκλωβίσει την πλευρά μας, στο Προεδρικό και στην Προεδρία του ΔΗΣΥ θύμωναν (!) γιατί αποκαλύπταμε τις βρωμιές.

Παρεμπιπτόντως, η υπέρμετρη αισιοδοξία υιοθετήθηκε από τον Ντάουνερ από την αρχή. Χαρακτηριστικά, για χρόνια ενόσω διαρκούσαν οι συνομιλίες στην Κύπρο, ο Ντάουνερ διέβλεπε συνεχώς ουσιαστική πρόοδο που θα κατέληγε όπου νάναι σε τελική συμφωνία. Ομολογουμένως, είναι τόσο δεσμευμένος που κατάντησε άλλο τόσο προβλεπτός. Στην πρόσφατη τριμερή συνάντηση αφού εγκωμίασε (!) ακατάπαυστα «τους εξοχότατους ηγέτες» για τις υπέρ-προσπάθειες που καταβάλλουν, διαπίστωσε πάλι «θετικές, παραγωγικές και έντονες» συζητήσεις. Όμως, επειδή ουσιαστική πρόοδος δεν υπήρξε,  ο Ντάουνερ έπρεπε να βρει. Και έπεισε τον «χαμένο» Γ.Γ. του ΟΗΕ να ανακοινώσουν ξανά στη Νέα Υόρκη τη σύγκλιση των δύο πλευρών σε δευτερεύουσες πτυχές που είχε προκύψει προηγουμένως στην Κύπρο. Κατά τα άλλα, ο Ντάουνερ ερωτώμενος είχε έτοιμη την απάντηση για το ρόλο του: «ούτε επιδιαιτητικός, ούτε γεφυροποιητικός, ούτε  διαμεσολαβητικός…. απλά μιλούμε στις δύο πλευρές εκτενώς, για τις θέσεις … της άλλης πλευράς». Για αυτό πήγαν στη Νέα Υόρκη; Για να κουβεντιάζουν τις θέσεις της μιας πλευράς στην άλλη, πράγμα που μπορούσε να γίνει στην Κύπρο; Η πλασματική εικόνα υπηρετεί τις  σκοπιμότητες του Ντάουνερ και των Τούρκων που θέλουν να φαίνεται πρόοδος, αλλά όχι την πλευρά που αναζητά την ουσία για αποδεκτή λύση.    

Ως γνωστό, ένα από τα διαπραγματευτικά κόλπα ήταν και το «τίποτα δεν είναι συμφωνημένο αν δεν συμφωνηθούν όλα». Τότε υιοθετήθηκε από την διαπραγματευτική μας Ομάδα ως σοβαρή επιτυχία. Που θα μπορούσε να ήταν, αν οι διαπραγματευτές μας είχαν άλλες πεποιθήσεις. Τα πράγματα είναι όντως δύσκολα για όποιον και να ήταν διαπραγματευτής. Αλλά οι πεποιθήσεις, η διορατικότητα και η ορθή αντίληψη των πραγμάτων την ώρα των εξελίξεων, δυστυχώς απουσιάζουν από όσους διαχειρίζονται τις τύχες μας. Αυτό δεν μειώνει τις καλές προθέσεις. Εντούτοις, περιορίζομαι στο εξής που δείχνει την ενδογενή αδυναμία. Πρόσωπα που γνώριζαν το 2004 ότι το προτεινόμενο σχέδιο «φρόντιζε» να αφαιρέσει από την  Κυπριακή Δημοκρατία την ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ αιώνων να αξιοποιήσει ενεργειακό πλούτο (πράγμα που αναζητά όλη η υφήλιος), το αποδέχονταν και το χειρότερο, σιώπησαν τότε. Τώρα όμως έχουν άποψη και το διαχειρίζονται ως να μη συνέβη κάτι. Φυσικά, οι εκλογές έρχονται και όποιος θέλει να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας «θυμώνει» τώρα εναντίον του Ντάουνερ για να ικανοποιούνται οι μελλοντικοί ψηφοφόροι. Αλλά επί της ουσίας ο σχεδιασμός παραμένει αναλλοίωτος στο δρόμο που χάραξε ο Ντάουνερ και η προοπτική αλλαγής πεποιθήσεων απίθανη, πράγμα που μεγιστοποιεί την απόγνωση.  

Κώστας Μαυρίδης                                       mavrides@ucy.ac.cy

«Επιτροπή»: η Απάτη Συνεχίζεται Εδώ και μήνες, ιδιαίτερα μέσω αρθρογραφίας επιδιώκω να δώσω σφαιρική ενημέρωση σε ανυποψίαστους ιδιοκτήτες κατεχόμενης γης. Ούτε χρηματικό συμφέρον είχα, ούτε έχω. Αποκορύφωμα της επικρατούσας παραπληροφόρησης υπήρξε τηλεοπτική εκπομπή για το θέμα. Την επόμενη της εκπομπής, αναρτήθηκε κείμενο από τους υπεύθυνους το οποίο αναφερόμενο στη λειτουργία της «Επιτροπής» μέχρι τον Δεκ 2011, υποδεικνύει στους πρόσφυγες και άλλους Ε/κ ιδιοκτήτες κατεχόμενης γης ότι, «ο κίνδυνος να χάσουν τις περιουσίες τους εάν δεν προβούν σε προσφυγή μέχρι τον Δεκέμβρη, είναι κάτι παραπάνω από ορατός». Το απαύγασμα λοιπόν της εκπομπής με καλεσμένους ειδικούς είναι πως όσοι δεν καταφύγουν στην «Επιτροπή», «είναι κάτι παραπάνω από ορατό» ότι χάνουν τις περιουσίες τους! Αυτά προβλήθηκαν δημόσια, μόνο που η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Στην πραγματικότητα, είναι η συντριπτική πλειοψηφία όσων καταφεύγουν στην «Επιτροπή» που χάνουν οριστικά την περιουσία τους (με βάση στοιχεία της «Επιτροπής») έναντι ενός ποσού που ξεκαθαρίζει γύρω στο 7% της αξίας της περιουσίας. Και «είναι κάτι παραπάνω από ορατό» ότι στο μέλλον τα πράγματα θα χειροτερεύουν σε όσους καταφεύγουν στην «Επιτροπή». Πάντως, πρόνοια όπως την αντιλαμβάνονται οι εγνωσμένης πείρας ειδικοί που θεωρούν ότι με τη λήξη της θητείας της «Επιτροπής» μέχρι τις 21 Δεκ 2011, οι Ε/κ χάνουν οριστικά το δικαίωμα στην ιδιοκτησία τους, δεν υπάρχει πουθενά στη σχετική απόφαση του ΕΔΑΔ (υπόθεση Δημόπουλος). Διαφορετικά, ας δείξουν επιτέλους ένα τέτοιο υποστηριχτικό στοιχείο. Επιπλέον, μια τόσο αυθαίρετη ερμηνεία δεν έδωσε καν η Τουρκία. Και έκτοτε, δεν βγήκε ένας από όσους εμπλέκονται για να στηρίξει ΔΗΜΟΣΙΑ τις απόψεις του και ούτε φυσικά να επανορθώσει. Αντιθέτως, οι ανακρίβειες και οι αποκρύψεις συνεχίζονται και ο μύθος ανατροφοδοτείται. Προφανώς, τα χρήματα είναι πάρα πολλά. Επιμένω ότι ένας δημόσιος διάλογος στο θέμα θα έριχνε φως ώστε ο απλός κόσμος να αντιληφθεί τις πραγματικότητες και να κρίνει ΟΛΟΥΣ όσους δηλώνουμε ότι επιδιώκουμε να ενημερώσουμε τους ενδιαφερόμενους πολίτες. Άλλωστε, το περιουσιακό θα κρίνει εν τέλει το περιεχόμενο της όποιας λύσης. Χωρίς γη και ιδιοκτησίες, το Κυπριακό έχει τελειώσει. Πρόσφατα, προβλήθηκε και η εξής «πατριωτική» θέση από το Λονδίνο: Θα πρέπει να πάνε όλοι ανεξαιρέτως στην «Επιτροπή» «προκειμένου να δοκιμαστεί η Τουρκία για την κατοχή της Κύπρου και εάν χρειαστεί να πάμε πίσω στο ΕΔΑΔ». Έτσι ακριβώς το θέτει δικηγορικό γραφείο στην Αγγλία που αναζητά πελάτες. Το ίδιο λέχθηκε και εδώ από όσους παροτρύνουν τους ιδιοκτήτες να πάνε στην «Επιτροπή» και εάν απορρίψουν την πρόταση της θα συνεχίσουν στο ΕΔΑΔ με την βεβαιότητα ότι θα διασφαλίσουν την ιδιοκτησία τους. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει βεβαιότητα προς τούτο. Υπάρχει μεν πιθανότητα σε βάθος χρόνου να κριθεί αναποτελεσματική η «Επιτροπή», αλλά και εάν αυτό συμβεί, θα έχουν ως τότε τουρκοποιηθεί οριστικά και νόμιμα έναντι του ΕΔΑΔ, αρκετές Ελληνοκυπριακές περιουσίες που τόσο χρειάζεται το κατοχικό καθεστώς. Από την άλλη όμως, υπάρχει και η πιθανότητα να επικρατήσει εκείνο που το ΕΔΑΔ σημειώνει στην δικαστική του απόφαση. Ότι δηλαδή, επαφίεται ουσιαστικά στο κράτος (δες Τουρκία) να αποφασίζει την πλέον σωστή θεραπεία υπό τις περιστάσεις. Συνεπώς, αφού ο Ε/κ ιδιοκτήτης θα έχει πληρώσει μερικές χιλιάδες ευρώ στην διαδικασία ενώπιον της «Επιτροπής» και του «Ανωτάτου Δικαστηρίου» του ψευδοκράτους, θα καταλήξει μετά από χρόνια στο ΕΔΑΔ …, χωρίς καμιά βεβαιότητα ότι θα του διασφαλιστεί το δικαίωμα στην περιουσία του. Αλλά, πιθανόν να κριθεί ΜΟΝΟ η επάρκεια του ποσού που πρότεινε η «Επιτροπή» και επομένως, ο Ε/κ να χάσει οριστικά την περιουσία του επειδή το ΕΔΑΔ δυνατόν να περιορίσει την κρίση του στο ποσό που προτάθηκε, αγνοώντας την επιθυμία του Ε/κ ιδιοκτήτη. Αυτός ο κίνδυνος ούτε καν υποδεικνύεται στους ιδιοκτήτες. Όμως, ο κίνδυνος αυτός υπάρχει αφού και σε υποθέσεις Κούρδων εναντίον της Τουρκίας που τέθηκαν ενώπιον του ΕΔΑΔ που εξάντλησαν το ένδικο μέσο παρόμοιας «Επιτροπής Αποζημιώσεων» στην Τουρκία, τελικά οι ιδιοκτήτες έχασαν την περιουσία τους. Κώστας Μαυρίδης mavrides@ucy.ac.cy

Εδώ και μήνες, ιδιαίτερα μέσω αρθρογραφίας επιδιώκω να δώσω σφαιρική ενημέρωση σε ανυποψίαστους ιδιοκτήτες κατεχόμενης γης. Ούτε χρηματικό συμφέρον είχα, ούτε έχω. Αποκορύφωμα της επικρατούσας παραπληροφόρησης υπήρξε  τηλεοπτική εκπομπή για το θέμα. Την επόμενη της εκπομπής, αναρτήθηκε κείμενο από τους υπεύθυνους το οποίο αναφερόμενο στη λειτουργία της «Επιτροπής» μέχρι τον Δεκ 2011, υποδεικνύει στους πρόσφυγες και άλλους Ε/κ ιδιοκτήτες κατεχόμενης γης ότι, «ο κίνδυνος να χάσουν τις περιουσίες τους εάν δεν προβούν σε προσφυγή μέχρι τον Δεκέμβρη, είναι κάτι παραπάνω από ορατός». Το απαύγασμα λοιπόν της εκπομπής με καλεσμένους ειδικούς είναι πως όσοι δεν καταφύγουν στην «Επιτροπή», «είναι κάτι παραπάνω από ορατό» ότι χάνουν τις περιουσίες τους! Αυτά προβλήθηκαν δημόσια, μόνο που η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Στην πραγματικότητα, είναι η συντριπτική πλειοψηφία όσων καταφεύγουν στην «Επιτροπή» που χάνουν οριστικά την περιουσία τους (με βάση στοιχεία της «Επιτροπής») έναντι ενός ποσού που ξεκαθαρίζει γύρω στο 7% της αξίας της περιουσίας. Και «είναι κάτι παραπάνω από ορατό» ότι στο μέλλον τα πράγματα θα χειροτερεύουν σε όσους καταφεύγουν στην «Επιτροπή».

Πάντως, πρόνοια όπως την αντιλαμβάνονται οι εγνωσμένης πείρας ειδικοί που θεωρούν ότι με τη λήξη της θητείας της «Επιτροπής» μέχρι τις 21 Δεκ 2011, οι Ε/κ χάνουν οριστικά το δικαίωμα στην ιδιοκτησία τους, δεν υπάρχει πουθενά στη σχετική απόφαση του ΕΔΑΔ (υπόθεση Δημόπουλος). Διαφορετικά, ας δείξουν επιτέλους ένα τέτοιο υποστηριχτικό στοιχείο. Επιπλέον, μια τόσο αυθαίρετη ερμηνεία δεν έδωσε καν η Τουρκία. Και έκτοτε, δεν βγήκε ένας από όσους εμπλέκονται για να στηρίξει ΔΗΜΟΣΙΑ τις απόψεις του και ούτε φυσικά να επανορθώσει. Αντιθέτως, οι ανακρίβειες και οι αποκρύψεις συνεχίζονται και ο μύθος ανατροφοδοτείται. Προφανώς, τα χρήματα είναι πάρα πολλά. Επιμένω ότι ένας δημόσιος διάλογος στο θέμα θα έριχνε φως ώστε ο απλός κόσμος να αντιληφθεί τις πραγματικότητες και να κρίνει ΟΛΟΥΣ όσους δηλώνουμε ότι επιδιώκουμε να ενημερώσουμε τους ενδιαφερόμενους πολίτες. Άλλωστε, το περιουσιακό  θα κρίνει εν τέλει το περιεχόμενο της όποιας λύσης. Χωρίς γη και ιδιοκτησίες, το Κυπριακό έχει τελειώσει.  

Πρόσφατα, προβλήθηκε και η εξής «πατριωτική» θέση από το Λονδίνο: Θα πρέπει να πάνε όλοι ανεξαιρέτως στην «Επιτροπή» «προκειμένου να δοκιμαστεί η Τουρκία για την κατοχή της Κύπρου και εάν χρειαστεί να πάμε πίσω στο ΕΔΑΔ». Έτσι ακριβώς το θέτει δικηγορικό γραφείο στην Αγγλία που αναζητά πελάτες. Το ίδιο λέχθηκε και εδώ από όσους παροτρύνουν τους ιδιοκτήτες να πάνε στην «Επιτροπή» και εάν απορρίψουν την πρόταση της θα συνεχίσουν  στο ΕΔΑΔ με την βεβαιότητα ότι θα διασφαλίσουν την ιδιοκτησία τους.   

Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει βεβαιότητα προς τούτο. Υπάρχει μεν πιθανότητα σε βάθος χρόνου να κριθεί αναποτελεσματική η «Επιτροπή», αλλά και εάν αυτό συμβεί, θα έχουν ως τότε τουρκοποιηθεί οριστικά και νόμιμα έναντι του ΕΔΑΔ, αρκετές  Ελληνοκυπριακές περιουσίες που τόσο χρειάζεται το κατοχικό καθεστώς. Από την άλλη όμως, υπάρχει και η πιθανότητα να επικρατήσει εκείνο που το ΕΔΑΔ σημειώνει στην δικαστική του απόφαση. Ότι δηλαδή, επαφίεται ουσιαστικά στο κράτος (δες Τουρκία) να αποφασίζει την πλέον σωστή θεραπεία υπό τις περιστάσεις. Συνεπώς, αφού ο Ε/κ ιδιοκτήτης θα έχει πληρώσει μερικές  χιλιάδες ευρώ στην διαδικασία ενώπιον της «Επιτροπής» και του «Ανωτάτου Δικαστηρίου» του ψευδοκράτους, θα καταλήξει μετά από χρόνια στο ΕΔΑΔ …, χωρίς καμιά βεβαιότητα ότι θα του διασφαλιστεί το δικαίωμα στην περιουσία του. Αλλά, πιθανόν να κριθεί ΜΟΝΟ η επάρκεια του ποσού που πρότεινε η «Επιτροπή» και επομένως, ο Ε/κ να χάσει οριστικά την περιουσία του επειδή το ΕΔΑΔ δυνατόν να περιορίσει την κρίση του στο ποσό που προτάθηκε, αγνοώντας την επιθυμία του Ε/κ ιδιοκτήτη. Αυτός ο κίνδυνος ούτε καν υποδεικνύεται στους ιδιοκτήτες. Όμως, ο κίνδυνος αυτός υπάρχει αφού και σε υποθέσεις Κούρδων εναντίον της Τουρκίας που τέθηκαν ενώπιον του ΕΔΑΔ που εξάντλησαν το ένδικο μέσο παρόμοιας «Επιτροπής Αποζημιώσεων» στην Τουρκία, τελικά οι ιδιοκτήτες έχασαν την περιουσία τους.

Κώστας Μαυρίδης                                                   mavrides@ucy.ac.cy

  

Συγκρίνοντας το 2004 με το Σήμερα

Για τις πραγματικότητες γύρω από τη λήψη μιας απόφασης, επιβάλλεται να εξεταστούν οι περιστάσεις, ενημέρωση και τα διαδραματιζόμενα που επικρατούσαν γύρω και πάντα πριν την απόφαση. Οι συνθήκες που επικρατούσαν κατά τον ουσιώδη χρόνο έχουν καθοριστική σημασία για το ρόλο εκείνων που καθοδήγησαν άλλους στην απόφαση. Στην πολιτική αξιολογείται η επάρκεια, η ευθυκρισία και η διορατικότητα κάποιου με βάση το πώς έδρασε την ώρα των εξελίξεων. Υποδείξεις κατόπιν πολλής καθυστέρησης ή και μετά την απόφαση, έχουν μειωμένη ή και μηδαμινή αξία ή σκοπιμότητα.

Η πολιτική για αξιοποίηση του υποθαλάσσιου ενεργειακού μας πλούτου, είναι θέμα για το οποίο έχουν άποψη πολλοί και κυρίως πολιτικοί που θέλουν ΣΗΜΕΡΑ να διαχειριστούν τις τύχες του τόπου. Είναι όμως χρήσιμο να δούμε το πώς καθοδηγούσαν ΤΟΤΕ (πριν το δημοψήφισμα), μερικοί από όσους ΣΗΜΕΡΑ ασκούν εξουσία και διαχειρίζονται σχετικά θέματα.   

Μήνες πριν το δημοψήφισμα του 2004, με παρεμβάσεις σε ΜΜΕ υποδεικνύαμε ότι το Σχέδιο Ανάν επιδίωκε –ανάμεσα σ΄ άλλα- να οδηγήσει σε κατάρρευση την Κυπριακή Δημοκρατία με απώτερο στόχο να περάσει σε Τουρκία-Αγγλία ο τεράστιος υποθαλάσσιος ενεργειακός πλούτος. Σ΄ ένα άρθρο με τίτλο «Ο πλούτος της Κύπρου "παραδίνεται" στους Άγγλους» ανέλυα το παράρτημα ΙΙ του Σχεδίου Ανάν  με τίτλο "Πρόσθετο Πρωτόκολλο στη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης"  όπου καταγράφονται ορισμένες αλλαγές στη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης (του 1960) τις οποίες εξηγούσα και κατέληγα:  «Πηγές από πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα εκτός Κύπρου  εκτιμούν ότι …  στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας νοτίως της νήσου, κάτω από το βυθό της θάλασσας υπάρχουν κοιτάσματα φυσικού αερίου, πέραν από το  πετρέλαιο όπως λέχθηκε παλαιότερα.»  Και ότι: «οι Άγγλοι…  με τις αλλαγές αυτές ουσιαστικά "αρπάζουν" τον πλούτο της Κύπρου και διασφαλίζουν για πάντα την παρουσία τους στην περιοχή».  Δημοσιογράφος και αυτοδίδακτος ιστορικός θεωρούσε ΤΟΤΕ αξιόπιστη πηγή ενημέρωσης το Υπουργείο Άμυνας της Αγγλίας που διέψευδε τις δικές μας υποδείξεις. Σήμερα είναι … κολλητός του Ντάουνερ.  

Στην ίδια περίπου περίοδο, με άρθρο «Πολιτική Σκέψη και Διατεταγμένοι Επιστήμονες» έγραφα: «Από τα τέλη του 2002 όταν πρωτοεμφανίστηκε το Σχέδιο Ανάν, διάφοροι επιστήμονες και ακαδημαϊκοί ανέλαβαν την προώθηση του σχεδίου. Και με τον μανδύα της επιστήμης έκαναν προβλέψεις που αποσκοπούσαν στον εκβιασμό του απλού κόσμου π.χ. ΄εάν πούμε όχι στο σχέδιο Ανάν, δεν μπαίνουμε στην Ευρωπαική Ένωση΄. Ένας με ειδικότητα στις πολιτικές επιστήμες και τις διεθνείς σχέσεις επέμενε ότι εάν απορρίψουμε το Σχέδιο Ανάν, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να ενταχθούμε στην Ε.Ε.». Ο συγκεκριμένος ειδικός (!) που έπεσε τόσο έξω, έχει ΣΗΜΕΡΑ αναβαθμιστεί σε πρέσβη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε χώρα σημαντική για τον αγώνα μας.

Και με άλλα άρθρα έκτοτε (π.χ. «Γνωστό και Άγνωστο Μέρος του Σχεδίου Ανάν» και «Μια γνωστή-άγνωστη Αγγλοτουρκική Συνομωσία») επιδίωκα να ενημερώσω για όσα όφειλαν να ενημερώνουν οι επαγγελματίες πολιτικοί ώστε ο απλός κόσμος να ξέρει. Παρεμπιπτόντως, η  κ. Πρ. Αντωνιάδου (από τους προκεχωρημένους υποστηριχτές του Σχεδίου Ανάν) που περιέγραφε τον Ερντογάν ως "ηγέτη που μπορεί να κάνει τη διαφορά", είναι ΣΗΜΕΡΑ ο Υπουργός που διαχειρίζεται όλα όσα αφορούν τον υποθαλάσσιο πλούτο της Κύπρου. Φυσικά, υπάρχει και ο Ν. Αναστασιάδης που πρωτοστάτησε στην αποδοχή του Σχεδίου Ανάν, που επέμενε ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ το δημοψήφισμα ότι η Τουρκία έχει επεμβατικά δικαιώματα στην Κύπρο, που ζητούσε την επόμενη του δημοψηφίσματος επαναφορά του Σχεδίου Ανάν, και που ΣΗΜΕΡΑ ετοιμάζεται να διεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Μπροστά μας σήμερα, έχουμε παρόμοια κατάσταση για την «Επιτροπή» αποζημιώσεων του ψευδοκράτους. Για ενάμιση χρόνο, αποκαλύπτουμε τις ανακρίβειες, ψευτιές και παραπλανητικές παραστάσεις που δημιουργούν στον κόσμο διάφοροι επιτήδειοι και εκείνοι μας βρίζουν. Και ο καθένας στο ρόλο του.

Κώστας Μαυρίδης                                             mavrides@ucy.ac.cy     

«Επιτροπή» και Αναπάντητα Ερωτήματα

Είναι ακατανόητη η σπουδή που επιδεικνύεται ΣΗΜΕΡΑ από δικηγόρους που ενημερώνουν τους Ε/κ ιδιοκτήτες κατεχόμενης γης ότι η θητεία της «Επιτροπής» των κατεχομένων λήγει σε δύο μήνες. Αυτό επιδιώκει η «Επιτροπή» που εξαγοράζει Ε/κ γη με ποσό που καταλήγει  μετά τις διάφορες χρεώσεις και αποκοπές γύρω στο 7% της αξίας. Το πλέον όμως σημαντικό είναι που οι εν λόγω δικηγόροι ΔΕΝ απαντούν σε ερωτήματα που τέθηκαν φορτικά και τους αφορούν. Ιδού μερικά:

1.                  Για ένα χρόνο έλεγαν ότι «είναι ορατός ο κίνδυνος να χάσουν την περιουσία τους όσοι Ε/κ ιδιοκτήτες δεν πάνε στην Επιτροπή» και επεσήμαναν  πως  «το ΕΔΑΔ μας υποχρεώνει να πάμε στην Επιτροπή των κατεχομένων». Σήμερα παραδέχονται ότι το δικαίωμα ιδιοκτησίας δεν χάνεται από όποιον δεν πάει στην «Επιτροπή» και ότι οι Ε/κ δεν έχουν υποχρέωση να πάνε στην «Επιτροπή».  Όταν δημιουργούσαν την εντύπωση στον κόσμο ότι για να διατηρήσει την περιουσία πρέπει να πάει στην «Επιτροπή» πριν τη λήξη της θητείας της (όπως επιδιώκει η Τουρκία), δεν είχαν διαβάσει τις σχετικές παραγράφους και ειδικά την 128 (ΕΔΑΔ, Απόφαση Δημόπουλος); 

2.                     Οι εν λόγω νομικοί δήλωναν με απόλυτη βεβαιότητα πως εκείνοι που πάνε στην «Επιτροπή» δεν χάνουν οτιδήποτε αφού μπορούν να απορρίψουν την πρόταση της «Επιτροπής» και να αποχωρήσουν, είτε να προχωρήσουν στο «Ανώτατο Δικαστήριο» του ψευδοκράτους για να καταλήξουν στο ΕΔΑΔ, όπου εκεί θα τους διασφαλιστεί το δικαίωμα της περιουσίας τους μαζί με αποζημίωση για απώλεια χρήσης. Η παράγραφος 114 δεν παρέχει τέτοια  βεβαιότητα αλλά αναφέρεται σε διακριτική ευχέρεια του κράτους (δηλ. της Τουρκίας) να αποφασίσει την καλύτερη θεραπεία υπό τις περιστάσεις, που επιτρέπει το ενδεχόμενο το ΕΔΑΔ να μην απαιτήσει αποκατάσταση της περιουσίας που ο Ε/κ ιδιοκτήτης ζητά αλλά να επικυρώσει την «Επιτροπή» και ο Ε/κ να χάσει οριστικά την περιουσία του. Δεν πρόσεξαν τη σχετική παράγραφο;  Για τους ιδιοκτήτες όλους, είτε αποχωρήσουν είτε καταλήξουν στο ΕΔΑΔ, το βέβαιο είναι ότι θα πληρώσουν δικηγόρους, εκτιμητές, μεσάζοντες κ.ά. Παρεμπιπτόντως, πως χρεώνονται νομικές υπηρεσίες, αφού η «Επιτροπή» δεν αποδέχεται οποιοδήποτε δικηγόρο της Κυπριακής Δημοκρατίας;

3.                     Οι δικαστικές μάχες έχουν ένα σκοπό: να λειτουργήσουν ως όπλο στα χέρια της ηγεσίας μας και πίεση στην Τουρκία. Η παραμικρή ανοχή εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ) για νομιμότητα της «Επιτροπής» σημαίνει νόμιμη παρουσία της Τουρκίας στην κατεχόμενη Κύπρο για πρώτη φορά! Για την «Επιτροπή», η Τουρκία αποδέχτηκε την ευθύνη λειτουργίας της στο έδαφος της Κύπρου. Μόνο που αυτό συμβαίνει χωρίς την έγκριση της ΚΔ. Άλλωστε, ειδικά τη  νομιμότητα του κτηματολογίου σε ΟΛΗ την επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας επιβεβαίωσε τελεσίδικα το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ), οπόταν παράγωγα όπως η «Επιτροπή» που είναι δημιουργήματα είτε της Τουρκίας είτε της υποτελούς διοίκησής της στα κατεχόμενα, είναι παράνομα.  Η στάση πολιτικών που καλύπτονται με το «ο καθένας είναι ελεύθερος να αποφασίσει από μόνος του» και η στάση νομικών που δεν αμφισβητούν ευθέως τη νομιμότητα της «Επιτροπής»  φανερώνει προχειρότητα σε ένα τόσο κρίσιμο θέμα. Δεν είναι μόνο που θα τα βρούμε μπροστά μας (να το θυμάστε), είναι και οι δυνατότητες που χάνονται.   

4.                  Γίνεται θόρυβος για το ΕΔΑΔ του οποίου οι αποφάσεις έχουν περιορισμένη αξία, με δεδομένο και τις αδυναμίες του π.χ. δεν υπάρχει μηχανισμός επιβολής δικαστικής απόφασης αλλά είναι θέμα πολιτικής απόφασης. Και παραγνωρίζεται το ΔΕΚ (Αποστολίδης εναντίον Όραμς) βάσει της οποίας κρίθηκε ότι το κτηματολόγιο της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι το μόνο νόμιμο για όλη την επικράτεια της Κύπρου. Είναι ως να έχεις να επιλέξεις όπλο για την μάχη και αντί για ένα σύγχρονο όπλο με ισχύ πυρός, να επιλέγεις το παλιό και μπλοκαρισμένο. Γιατί;      

Κώστας Μαυρίδης                                                               mavrides@ucy.ac.cy

Ποιος Εξέθρεψε τον Ντάουνερ;

Για το βρώμικο δίδυμο Ντάουνερ-Πάσκο γράφτηκαν πολλά. Ειδικά για τον Ντάουνερ, με δεκάδες παρεμβάσεις στα ΜΜΕ τεκμηρίωσα ενέργειές του που τον έθεσαν έξω από το πλαίσιο των όρων εντολής ως Αντιπρόσωπου του Γ.Γ. ΟΗΕ. Για εκείνες τις ενέργειες, ουδέποτε έδωσε εξήγηση,  παρόλο που επιβεβαιώθηκε ότι τα έγγραφα (πηγή της πληροφόρησης) ήταν αυθεντικά. Ουδέποτε αιτιολόγησε την δαπάνη κονδυλίων του ΟΗΕ σε νομικό οίκο για παροχή συμβουλών εναντίον των Ε/κ και της Απόφασης του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) στην υπόθεση Αποστολίδης εναντίον Όραμς, όπου διασφαλίζεται  πλήρως το δικαίωμα ιδιοκτησίας στην κατεχόμενη γη μας. Ούτε εξήγησε τις παρεμβάσεις του προς  Ευρωπαίους Δικαστές πριν τη λήψη της Απόφασης. Και πολλά άλλα.   

Τις προάλλες, ο Ντάουνερ  ξαναχτύπησε με την δήλωση του να μεσολαβήσει ανάμεσα στις δύο πλευρές για το φυσικό αέριο, εάν του ζητηθεί. Και εφόσον ο Ντάουνερ είναι πρόθυμος και η μια πλευρά το ζητά (Τουρκία και Έρογλου  επιδιώκουν εμπλοκή του ΟΗΕ για να καταστεί τυχόν ενεργειακός πλούτος άλλη μια πτυχή του Κυπριακού προβλήματος), οι μόνοι που δεν θέλουν είναι οι Ε/κ. Προφανώς, η μαζική αντίδραση την επομένη της δήλωσης υποχρέωσε τον Ντάουνερ να αναγάγει το πρόβλημα στην μετάφραση, χωρίς όμως να αναιρέσει.  

Υπάρχει όμως μια πλευρά του Ντάουνερ σχετικά άγνωστη. Όταν το 2008 επίκειτο η απόφαση ορόσημο του ΔΕΚ στην υπόθεση Αποστολίδης, ο Ντάουνερ ρωτήθηκε για το θέμα και υπέδειξε ότι πρόκειται για ιδιωτική υπόθεση που δεν αφορά τα Η.Ε. ούτε τις συνομιλίες. Η πραγματικότητα βάσει των αυθεντικών εγγράφων αποκάλυψε ένα απίστευτο όργιο συμπαιγνίας με επίκεντρο τη συγκεκριμένη υπόθεση. Τι προάλλες, ρωτήθηκε για να εξηγήσει την προθυμία του να γίνει «γεφυροποιός» στο φυσικό αέριο και το χειρίστηκε όπως και το 2008. Δήλωσε ότι δεν το αφορούν τα πολιτικά της Κυπριακής Δημοκρατίας που τα αφήνει στους πολιτικούς. Αυτή τη φορά, δεν είναι γνωστό το παρασκήνιο για να ξέρουμε τι είναι η πραγματικότητα και τι είναι ψέμα. Φυσικά, αν η προηγούμενη συμπεριφορά είναι ένδειξη της σημερινής του στάσης, έχουμε μπροστά μας άλλο ένα όργιο παρασκηνίου και κάποιον που πάλι ψεύδεται.   

Όλα αυτό τον καιρό, στον  Ντάουνερ προσφέρθηκε ανεξήγητη ανοχή και στήριξη. Από την αρχή διαφάνηκαν οι διασυνδέσεις του με τουρκικά συμφέροντα, όμως επικράτησε σιωπή. Όταν στη συνέχεια  η συμπεριφορά του έγινε εχθρική (όχι απλά μεροληπτική), κάποιοι θύμωναν για τις αποκαλύψεις... Επομένως, ασήκωτες ευθύνες βαραίνουν όσους τον έχουν εκθρέψει με κατ΄επανάληψην στήριξη και  κάλυψη. Κύρια ευθύνη καταλογίζεται στην διαπραγματευτική ομάδα  με τα απανωτά της λάθη, από την αρχή μέχρι την πρόσφατη δήλωση για προσωπική εγγύηση του Προέδρου στους Τ/κ να επωφεληθούν από τα έσοδα πώλησης του φυσικού αερίου πριν τη λύση. Άλλωστε, το Προεδρικό (σε σύμπλευση Ν. Αναστασιάδη) υπερασπιζόταν το Ανακοινωθέν Χριστόφια-Ταλάτ 23^ης Μαΐου 2008, αγνοώντας τις υποδείξεις για βόμβα στα θεμέλια της Κυπριακής Δημοκρατίας που επιζητούσε η Τουρκία από το 1964. Ένα μήνα μετά -Ιούνιο 2008- η Τουρκία επέμενε στην υιοθέτηση του Ανακοινωθέντος από το Συμβούλιο Ασφαλείας (ΣΑ/ΟΗΕ) και το Προεδρικό αμυνόταν αντιδρώντας στις τουρκικές επιδιώξεις, όπως ομολόγησε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος. Δύο χρόνια αργότερα (Ιούνιο 2010), το Ανακοινωθέν υιοθετήθηκε από το ΣΑ/ΟΗΕ. Ίδια λάθη σήμερα, αφού, καθώς η Τουρκία επιδιώκει εμπλοκή του ΟΗΕ στο φυσικό αέριο, προέκυψε η δήλωση για κοινά οφέλη με τους Τ/κ πριν τη λύση και μετά έτρεχαν να μαζέψουν τον Ντάουνερ που προσφέρθηκε να μεσολαβήσει. Από την άλλη, ποιος ξεχνά ότι είναι ο Ν. Αναστασιάδης που θύμωνε με τις κατηγορίες εναντίον του Ντάουνερ! Και είναι ο ίδιος που επιμένει (ως πρόσφατα) ότι η Τουρκία ΕΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ επεμβατικά δικαιώματα σ΄ όλη την Κυπριακή Δημοκρατία. Φυσικά, οι προεδρικές εκλογές έρχονται και όποιος θέλει να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας θυμώνει σήμερα εναντίον του Ντάουνερ και σιωπά για τα δήθεν επεμβατικά δικαιώματα της Τουρκίας. Για το τελευταίο άλλωστε, φωνάζει ήδη αρκετά ο Ερντογάν και ο Νταβούτογλου.    

Κώστας Μαυρίδης                                       mavrides@ucy.ac.cy